Akty prawne UE seria L

KOMISJA WSPÓLNOT EUROPEJSKICH,

uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską,

uwzględniając rozporządzenie Rady (WE) nr 1198/2006 z dnia 27 lipca 2006 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rybackiego⁽¹⁾, w szczególności jego art. 102, a także mając na uwadze, co następuje:

(1) Rozporządzenie (WE) nr 1198/2006 ("rozporządzenie podstawowe") zastępuje rozporządzenia Rady (WE) nr ⁽²⁾ i (WE) 2792/1999⁽³⁾ uwzględniając zmiany, jakie zaszły w rybactwie, na obszarach zależnych głównie od rybactwa i w rybołówstwie śródlądowym. Należy zatem ustanowić szczegółowe przepisy wykonawcze dla rozporządzenia podstawowego.

(2) Należy określić szczegółowe zasady przedstawiania programów operacyjnych. W celu ułatwienia tworzenia programów operacyjnych oraz ich badania i zatwierdzania przez Komisję należy ustanowić wspólne zasady dotyczące struktury i treści tych programów, w oparciu w szczególności o wymogi określone w art. 20 rozporządzenia podstawowego.

(3) W odniesieniu do wsparcia na środki na rzecz dostosowania wspólnotowej floty rybackiej państwa członkowskie powinny przedstawić w swoich programach operacyjnych metody obliczania premii.

(4) W odniesieniu do możliwości przewidzianej w art. 25 ust. 4 rozporządzenia podstawowego, dotyczącej zmniejszenia mocy silnika przez grupę statków, należy określić warunki dla tej możliwości.

(5) Należy zdefiniować określone pojęcia stosowane w szczególności w odniesieniu do akwakultury oraz przetwarzania i obrotu produktami rybołówstwa i akwakultury w celu zagwarantowania ich jednolitego rozumienia.

(6) W odniesieniu do wsparcia na inwestycje produkcyjne w akwakulturę oraz inwestycje w przetwarzanie i obrót państwa członkowskie powinny wyjaśnić w swoich programach operacyjnych, w jaki sposób zapewnią priorytetowe traktowanie małych przedsiębiorstw oraz mikroprzedsiębiorstw.

(7) W odniesieniu do wsparcia na środki na rzecz zdrowia zwierząt należy określić szczegółowe warunki w celu zapewnienia zgodności z dyrektywą Rady 2006/88/WE z dnia 24 października 2006 r. w sprawie wymogów w zakresie zdrowia zwierząt akwakultury i ich produktów oraz zapobiegania niektórym chorobom zwierząt wodnych i zwalczania tych chorób⁽⁴⁾.

(8) W odniesieniu do wsparcia na środki będące przedmiotem wspólnego zainteresowania należy określić wydatki kwalifikowalne.

(9) W odniesieniu do obszarów zależnych głównie od rybactwa, o których mowa w art. 43 rozporządzenia podstawowego, należy wyszczególnić warunki ich wyboru.

(10) Partnerstwa publiczno-prywatne korzystające ze wsparcia na mocy art. 45 rozporządzenia podstawowego powinny spełniać określone warunki szczegółowe.

(11) W odniesieniu do wsparcia zrównoważonego rozwoju obszarów zależnych głównie od rybactwa procedury wyboru grup powinny być przejrzyste w celu zapewnienia stosownej i wysokiej jakości strategii rozwoju wybieranych do udzielenia wsparcia.

(12) Należy ustanowić wspólne zasady dla kilku środków. W szczególności, aby zapewnić lepsze ukierunkowanie operacji inwestycyjnych, należy udostępnić zbiór wspólnych zasad dla określania wydatków kwalifikowalnych.

(13) Celem zagwarantowania szerokiego rozpowszechniania informacji o dostępnych możliwościach finansowania wśród wszystkich zainteresowanych stron oraz w imię przejrzystości należy, uwzględniając zasadę proporcjonalności, określić minimalną zawartość środków informacyjnych, konieczną dla poinformowania potencjalnych beneficjentów o możliwościach finansowania oferowanych wspólnie przez Wspólnotę i państwa członkowskie za pośrednictwem Europejskiego Funduszu Rybackiego (EFR), w tym wymóg rozpowszechnienia kroków, które potencjalny beneficjent powinien podjąć w celu złożenia wniosku o finansowanie, a także kryteriów wyboru, które mają być stosowane.

(14) Celem zwiększenia przejrzystości w zakresie korzystania z pomocy EFR państwa członkowskie powinny corocznie publikować, w formie elektronicznej lub innej, wykaz beneficjentów, nazwy operacji oraz kwotę finansowania ze środków publicznych przyznaną dla operacji. Udostępnienie takich informacji opinii publicznej ma na celu zwiększenie przejrzystości działań Wspólnoty w zakresie rozwoju sektora rybactwa, obszarów zależnych głównie od rybactwa oraz rybołówstwa śródlądowego, wzmocnienie należytego zarządzania finansami w odniesieniu do środków publicznych przeznaczonych na ten cel, a w szczególności zwiększenie kontroli wykorzystanych pieniędzy publicznych, oraz uniknięcie jakichkolwiek zakłóceń konkurencji między beneficjentami środków EFR. Przez wzgląd na nadrzędną wagę wyznaczonych celów uzasadnione jest, przy poszanowaniu zasady proporcjonalności i wymogu ochrony danych osobowych, przyjęcie przepisu przewidującego ogólną publikację istotnych informacji, ponieważ nie wykracza to poza to, co jest konieczne w społeczeństwie demokratycznym w celu zapobiegania nieprawidłowościom.

(15) Celem zapewnienia lepszego wdrażania środków informacyjnych oraz umożliwienia lepszej wymiany informacji między państwami członkowskimi i Komisją odnośnie do strategii informacyjnych i promocyjnych oraz ich wyników należy wyznaczyć osoby, z którymi należy się kontaktować, odpowiedzialne za działania informacyjne i promocyjne.

(16) W oparciu o doświadczenia okresu programowania 2000-2006 konieczne jest szczegółowe określenie warunków, jakie powinny spełniać instrumenty inżynierii finansowej, aby mogły być finansowane w ramach programu operacyjnego.

(17) W odniesieniu do art. 59 rozporządzenia podstawowego oraz w świetle zdobytego doświadczenia konieczne jest określenie obowiązków instytucji zarządzających wobec beneficjentów, na etapie poprzedzającym wybór i zatwierdzenie operacji, które będą finansowane, w zakresie aspektów, które należy uwzględnić w trakcie weryfikacji wydatków zadeklarowanych przez beneficjenta, w tym administracyjnych weryfikacji wniosków o zwrot oraz weryfikacji poszczególnych operacji przeprowadzanych w miejscu realizacji, oraz w zakresie warunków, których należy przestrzegać podczas weryfikacji przeprowadzanych na podstawie badania próby w miejscu realizacji.

(18) Konieczne jest także szczegółowe określenie informacji, które należy uwzględnić w zapisach księgowych dotyczących operacji, oraz informacji, które należy przechowywać jako dane na temat realizacji i które winny być rejestrowane, przechowywane i przedkładane przez instytucje zarządzające Komisji na jej żądanie.

(19) Celem zapewnienia właściwego audytu wydatków w ramach programów operacyjnych konieczne jest określenie kryteriów, które powinna spełniać ścieżka audytu, aby mogła zostać uznana za odpowiednią.

(20) Za przeprowadzany audyt operacji odpowiedzialność ponosi instytucja audytowa. Aby zapewnić właściwy zakres i skuteczność tych audytów oraz zagwarantować ich przeprowadzanie zgodnie z tymi samymi standardami we wszystkich państwach członkowskich, konieczne jest określenie warunków, jakie audyty te powinny spełniać.

(21) Doświadczenie pokazuje, że należy szczegółowo określić podstawę doboru prób operacji do audytu, którą instytucja audytowa powinna stosować przy ustalaniu lub zatwierdzaniu metody doboru próby, w tym określone kryteria techniczne, które mają być stosowane przy doborze statystycznej próby losowej oraz czynniki, które należy wziąć pod uwagę przy doborze próby uzupełniającej.

(22) Celem uproszczenia i zharmonizowania standardów przygotowywania i prezentacji strategii audytu, rocznego sprawozdania audytowego oraz deklaracji zamknięcia, za które, zgodnie z art. 61 rozporządzenia podstawowego, odpowiedzialna jest instytucja audytowa, konieczne jest ustanowienie szczegółowych przepisów dotyczących ich treści oraz wyszczególnienie charakteru i jakości informacji stanowiących ich podstawę.

(23) Celem zapewnienia jak najskuteczniejszego stosowania art. 87 rozporządzenia podstawowego w odniesieniu do dostępności dokumentów oraz praw Trybunału Obrachunkowego i Komisji do dostępu do wszystkich dokumentów uzupełniających, dotyczących wydatków i audytów instytucje zarządzające powinny zapewnić szybką dostępność informacji o tożsamości i lokalizacji organów przechowujących dokumenty uzupełniające, a dokumenty te powinny być szybko dostępne dla minimalnej grupy osób i podmiotów. W tym samym celu należy określić, które nośniki danych można uznać za powszechnie przyjęte dla przechowywania takich dokumentów. W tym celu władze krajowe powinny ustanowić procedury konieczne dla zapewnienia, tam gdzie jest to właściwe, zgodności przechowywanych dokumentów z oryginałami oraz możliwości użycia ich jako podstawy audytu.

(24) Celem zharmonizowania norm dotyczących poświadczania wydatków oraz przygotowywania wniosków o płatności należy ustanowić treść takich poświadczeń i wniosków oraz określić charakter i jakość informacji będących ich podstawą. Należy określić szczegółowe procedury dotyczące prowadzenia, zgodnie z art. 60 lit. f) rozporządzenia podstawowego, ewidencji kwot podlegających procedurze odzyskiwania i kwot wycofanych po anulowaniu całości lub części wkładu dla operacji oraz odpowiedniego informowania Komisji.

(25) Na mocy art. 71 rozporządzenia podstawowego państwa członkowskie są zobowiązane do przedłożenia Komisji, przed złożeniem pierwszego wniosku o płatność okresową lub nie później niż w terminie dwunastu miesięcy od zatwierdzenia programu operacyjnego, opisu systemów zarządzania i kontroli, sprawozdania zawierającego wyniki oceny utworzonych systemów i opinii na temat ich zgodności z przepisami tego rozporządzenia, dotyczącymi systemów zarządzania i kontroli. Ponieważ dokumenty te należą do kluczowych czynników, na których, w kontekście podziału zarządzania budżetem wspólnotowym, opiera się Komisja, aby uzyskać pewność, że państwa członkowskie wykorzystują przedmiotową pomoc finansową zgodnie ze stosowanymi zasadami koniecznymi dla ochrony interesów finansowych Wspólnoty, konieczne jest szczegółowe określenie informacji, jakie powinny zawierać takie dokumenty, oraz podstawy dla oceny i opinii.

(26) Artykuł 57 rozporządzenia podstawowego przewiduje, że ustalenia dotyczące audytu mają być proporcjonalne do łącznej kwoty wydatków publicznych przyznanych dla danego programu operacyjnego. Gdy wydatki publiczne przyznane dla danego programu operacyjnego są ograniczone, właściwe jest, aby państwa członkowskie miały możliwość oparcia się w większym stopniu na organach krajowych i krajowych przepisach dotyczących wykonywania niektórych funkcji związanych z kontrolą i ustaleniami dotyczącymi audytu oraz aby Komisja w związku z tym określiła, które weryfikacje, które audyty operacji i które obowiązki mogą zostać przeprowadzone i wykonane zgodnie z przepisami krajowymi i przez organy krajowe. W tych samych okolicznościach Komisja powinna także dokonać zróżnicowania środków, za pomocą których państwo członkowskie powinno wypełniać funkcje poświadczania wydatków i weryfikacji systemu zarządzania i kontroli, oraz określić warunki, zgodnie z którymi Komisja może ograniczyć własny audyt i oprzeć się na zapewnieniach uzyskanych od organów krajowych.

(27) Do obowiązków państw członkowskich w zakresie zarządzania i kontroli należy obowiązek sprawozdawczości i monitorowania nieprawidłowości. Szczegółowe zasady mające na celu spełnienie tego obowiązku zostały określone w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1681/94 z dnia 11 lipca 1994 r. dotyczącym nieprawidłowości oraz odzyskiwania kwot wypłaconych nieprawidłowo w związku z finansowaniem polityki strukturalnej i organizacją systemu informacji w tej dziedzinie⁽⁵⁾. Dla uproszczenia i przejrzystości właściwe jest włączenie tych zasad do niniejszego rozporządzenia.

(28) Należy przyjąć przepis, na mocy którego Komisja zwraca koszty sądowe, w przypadku gdy żąda ona od państwa członkowskiego wszczęcia bądź kontynuacji postępowania sądowego w celu odzyskania kwot nienależnie wypłaconych wynikających z nieprawidłowości, a także otrzymuje informacje umożliwiające jej podjęcie decyzji o podziale straty związanej z utraconymi bezpowrotnie kwotami zgodnie z art. 70 ust. 2 rozporządzenia podstawowego. Należy również przewidzieć systematyczny kontakt między Komisją a państwami członkowskimi w kwestii nieprawidłowości, wykorzystania dostarczonych informacji do przeprowadzania analiz ryzyka i sporządzania sprawozdań oraz dostarczania informacji odpowiednim komitetom.

(29) Aby ograniczyć obciążenie administracyjne związane z systemem sprawozdawczości, zapewniając zarazem konieczny poziom informacji, bez uszczerbku dla obowiązków wynikających bezpośrednio z art. 60 lit. f) rozporządzenia podstawowego, państwa członkowskie nie powinny być zobowiązane do zgłaszania nieprawidłowości dotyczących kwot poniżej określonego progu, chyba że Komisja wyraźnie tego zażąda.

(30) Wykorzystywanie elektronicznych sposobów wymiany informacji oraz danych finansowych prowadzi do uproszczenia, wzrostu efektywności i przejrzystości oraz oszczędności czasu. Aby w pełni wykorzystać te zalety, zapewniając zarazem bezpieczeństwo wymiany informacji, należy ustanowić wspólny system informatyczny oraz wykaz dokumentów będących przedmiotem wspólnego zainteresowania Komisji i państw członkowskich. Konieczne jest zatem określenie formatu wymaganego dla każdego dokumentu oraz dostarczenie szczegółowego opisu informacji, jakie powinny być zawarte w takich dokumentach. Z tych samych powodów należy określić sposób funkcjonowania takiego systemu informatycznego, jeśli chodzi o wskazanie strony odpowiedzialnej za przesyłanie i aktualizację dokumentów.

(31) Zgodnie z dyrektywą 1999/93/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 grudnia 1999 r. w sprawie wspólnotowych ram w zakresie podpisów elektronicznych⁽⁶⁾, biorąc pod uwagę poziom bezpieczeństwa i poufności wymagany na potrzeby finansowego zarządzania środkami z EFR, obecną sytuację oraz analizę kosztów i korzyści, konieczne jest wprowadzenie wymogu stosowania podpisu elektronicznego.

(32) Celem zapewnienia szybkiego opracowania i właściwego funkcjonowania wspólnego systemu informatycznego koszt jego opracowania powinien zostać sfinansowany z ogólnego budżetu Wspólnot Europejskich zgodnie z rozporządzenia podstawowego, a koszty interfejsu umożliwiającego kontakt z krajowymi, regionalnymi i lokalnymi systemami informatycznymi powinny kwalifikować się do wsparcia z EFR na mocy art. 46 tego rozporządzenia.

(33) W świetle dyrektywy 95/46/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 października 1995 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych⁽⁷⁾ oraz rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe oraz o swobodnym przepływie takich danych⁽⁸⁾, konieczne jest ustanowienie, w odniesieniu do działań informacyjnych i promocyjnych oraz czynności audytowych wynikających z niniejszego rozporządzenia, że Komisja i państwa członkowskie powinny zapobiegać nieupoważnionemu ujawnianiu danych osobowych oraz uniemożliwić dostęp do nich osobom nieupoważnionym, jak również określenie celów, w związku z którymi Komisja i państwa członkowskie mogą przetwarzać takie dane.

(34) Rozporządzenia Komisji (WE) nr 2722/2000 z dnia 13 grudnia 2000 r. ustanawiające warunki, na jakich Instrument Finansowy Orientacji Rybołówstwa (IFOR) może mieć udział w zwalczaniu niebezpieczeństw o charakterze patologicznym w akwakulturze⁽⁹⁾, (WE) nr 908/2000 z dnia 2 maja 2000 r. ustanawiające szczegółowe zasady obliczania wysokości pomocy przyznawanej przez państwa członkowskie organizacjom producentów w sektorze rybołówstwa i akwakultury⁽¹⁰⁾ oraz (WE) nr 366/2001 z dnia 22 lutego 2001 r. ustanawiające szczegółowe zasady wprowadzania w życie środków przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 2792/1999⁽¹¹⁾ powinny zostać uchylone.

(35) Środki przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są zgodne z opinią Komitetu Europejskiego Funduszu Rybackiego,

PRZYJMUJE NINIEJSZE ROZPORZĄDZENIE:

Niniejsze rozporządzenie ustanawia szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia (WE) nr 1198/2006 ("rozporządzenie podstawowe") w następującym zakresie:

Dla programów operacyjnych, w przypadku których całkowita kwota kwalifikowalnych wydatków publicznych nie przekracza 90 milionów EUR według cen z 2004 r., szczegółowe ustalenia określono w art. 28 ust. 2 oraz art. 51, 52 i 53.

1. Treść programu operacyjnego, o której mowa w art. 20 rozporządzenia podstawowego, ustanawia się zgodnie z częścią A załącznika I do niniejszego rozporządzenia oraz planem finansowym określonym w części B tego załącznika.

Do programu operacyjnego załącza się ocenę ex ante, o której mowa w art. 48 rozporządzenia podstawowego.

2. Państwa członkowskie udostępniają Komisji elektroniczną wersję swojego programu operacyjnego, aktualizowaną po każdym przeglądzie programu. Państwa członkowskie przedkładają Komisji wnioski o korektę programu, o których mowa w art. 18 rozporządzenia podstawowego, drogą elektroniczną zgodnie z art. 65 niniejszego rozporządzenia. Państwa członkowskie przekazują Komisji wnioski o korektę programu operacyjnego, która ma wpływ na wkład z Europejskiego Funduszu Rybackiego (EFR) w danym roku, najpóźniej do dnia 30 września danego roku.

1. Po trwałym zaprzestaniu działalności połowowej dany statek rybacki zostaje trwale usunięty z rejestru statków rybackich Wspólnoty oraz, w stosownych przypadkach, związana z nim licencja połowowa zostaje trwale anulowana.

2. Program operacyjny określa metody obliczania premii przyznawanych na mocy art. 23 rozporządzenia podstawowego.

3. Gdy trwałe zaprzestanie działalności połowowej przez statek rybacki wynika z jego przekwalifikowania, o którym mowa w art. 23 ust. 1 lit. b) rozporządzenia podstawowego, państwa członkowskie odpowiednio dostosowują poziom premii, biorąc pod uwagę kryteria takie jak wartość rynkowa licencji połowowej dla statku oraz wartość rezydualna statku.

4. W przypadku utraty statku rybackiego w okresie pomiędzy dniem podjęcia decyzji o przyznaniu premii a faktyczną datą trwałego zaprzestania działalności połowowych, instytucja zarządzająca dokonuje korekty finansowej o kwotę rekompensaty wypłaconej z tytułu ubezpieczenia.

1. Program operacyjny określa metody obliczania premii przyznawanych na mocy art. 24 rozporządzenia podstawowego.

2. Dla celów art. 24 ust. 2 rozporządzenia podstawowego "pomoc finansowa Wspólnoty dla sektora" oznacza udział EFR w programie operacyjnym danego państwa członkowskiego.

1. Dla celów art. 25 rozporządzenia podstawowego instytucja zarządzająca odpowiada za ocenę zgodności z ust. 2-5 tego artykułu oraz, na żądanie Komisji, dostarcza jej wszystkie odnośne dokumenty.

2. Całkowite wydatki kwalifikujące się do uzyskania wsparcia na mocy art. 25 rozporządzenia podstawowego, z wyjątkiem wsparcia na mocy ust. 6 lit. e) tego artykułu, na jeden statek rybacki w trakcie całego okresu programowania nie przekraczają zawartej w programie operacyjnym kwoty maksymalnej, określonej w oparciu o obiektywne kryteria, takie jak te wymienione w art. 23 ust. 3 tego rozporządzenia.

3. Zmniejszenie mocy silnika o 20 % może zostać osiągnięte przez grupę statków zgodnie z art. 25 ust. 4 rozporządzenia podstawowego z zastrzeżeniem wszystkich następujących warunków:

4. Przypadki wyprowadzania z floty rybackiej statków rybackich z pomocą finansową ze środków publicznych nie są uwzględniane przy obliczaniu zmniejszenia mocy o 20 %, które może zostać osiągnięte przez grupę statków zgodnie z art. 25 ust. 4 rozporządzenia podstawowego.

5. Wsparcie finansowe przyznane na mocy art. 25 ust. 6 lit. e) rozporządzenia podstawowego przyznawane jest jedynie dla sprzętu i prac modernizacyjnych służących do ochrony połowów i narzędzi połowowych przed gatunkami drapieżników chronionymi na mocy dyrektyw Rady 79/409/EWG⁽¹³⁾ oraz 92/43/EWG⁽¹⁴⁾.

1. W przypadku obniżenia wysokości udziału prywatnych środków finansowych zgodnie z art. 26 ust. 2 rozporządzenia podstawowego zwiększa się odpowiednio udział wkładu publicznego. Wkład EFR obliczany jest zgodnie z pułapami procentowymi określonymi w art. 53 rozporządzenia podstawowego w stosunku do tak zmienionego wkładu publicznego.

2. Program operacyjny określa metody obliczania premii przyznawanych na mocy art. 26 ust. 3 i 4 rozporządzenia podstawowego na rzecz rybactwa przybrzeżnego na niewielką skalę.

3. Dla celów art. 26 ust. 4 lit. b) rozporządzenia podstawowego "produkty rybactwa" oznaczają produkty rybactwa pochodzące z połowów statków używanych w rybactwie przybrzeżnym na niewielką skalę.

1. Program operacyjny określa metody obliczania rekompensaty społeczno-gospodarczej w celu zarządzania wspólnotową flotą rybacką, przyznawanej na mocy art. 27 rozporządzenia podstawowego.

2. Wsparcie na wcześniejsza emeryturę, przewidziane w art. 27 ust. 1 lit. d) rozporządzenia podstawowego, kwalifikuje się do uzyskania wkładu z EFR nawet wówczas, gdy zostaje wypłacone beneficjentom po dniu 31 grudnia 2015 r., pod warunkiem że zostanie uprzednio zabezpieczone dla późniejszego wykorzystania w tym celu na zablokowanym rachunku.

Wsparcie udzielane na mocy art. 28 ust. 6 rozporządzenia podstawowego może obejmować koszty ocen przewidzianych w dyrektywie Rady 85/337/EWG⁽¹⁵⁾.

1. Dla celów art. 29 ust. 1 lit. a), b) i c) rozporządzenia podstawowego stosuje się następujące definicje:

2. Wsparcie przewidziane w art. 29 rozporządzenia podstawowego może obejmować statki pomocnicze wykorzystywane w akwakulturze. Statki rybackie zdefiniowane w art. 3 lit. c) rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002⁽¹⁶⁾ nie są uznawane za statki pomocnicze wykorzystywane w akwakulturze nawet wówczas, gdy są wykorzystywane wyłącznie w akwakulturze.

3. Bez uszczerbku dla art. 35 ust. 6 rozporządzenia podstawowego, wsparcie przewidziane w art. 29 rozporządzenia podstawowego może obejmować inwestycje związane handlem detalicznym w gospodarstwie, w przypadku gdy stanowią one integralną część gospodarstwa hodowlanego akwakultury.

4. W przypadku gdy państwa członkowskie korzystają z możliwości przewidzianej w art. 29 ust. 1 lit. a) rozporządzenia podstawowego, ustanawiają one mechanizmy udostępniania instytucji zarządzającej wyników perspektywicznej analizy rynku dla gatunków akwakultury.

5. W odniesieniu do środków przewidzianych w art. 29 rozporządzenia podstawowego państwa członkowskie opisują w programie operacyjnym sposób priorytetowego przyznawania pomocy dla mikroprzedsiębiorstw i małych przedsiębiorstw.

1. Gdy beneficjentom udziela się wsparcia na cele, o których mowa w art. 30 rozporządzenia podstawowego, państwa członkowskie sprawdzają, czy owi beneficjenci przestrzegają swoich zobowiązań odnośnie do środowiska wodnego najpóźniej trzy lata od dnia zatwierdzenia operacji oraz pod koniec realizacji operacji.

2. Wsparcie przewidziane w art. 30 ust. 2 lit. b) rozporządzenia podstawowego dotyczy wyłącznie kosztów uczestnictwa we Wspólnotowym Systemie Ekozarządzania i Audytu (EMAS) poniesionych przed zatwierdzeniem systemu dla pojedynczych przedsiębiorstw.

3. Dla celów art. 30 ust. 2 lit. c) rozporządzenia podstawowego "akwakultura organiczna" oznacza działania w sektorze akwakultury prowadzące do uzyskania hodowlanych osobników gatunków wodnych zgodnie z art. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2092/91⁽¹⁷⁾, które są odpowiednio oznakowane. Do czasu przyjęcia przez Wspólnotę szczegółowych zasad produkcji, w tym zasad dotyczących konwersji, mających zastosowanie do akwakultury organicznej, stosuje się zasady krajowe lub, w przypadku ich braku, własne normy mające zastosowanie do akwakultury organicznej, przyjęte lub uznawane przez państwa członkowskie.

4. Wsparcie przewidziane w art. 30 ust. 2 lit. d) rozporządzenia podstawowego może zostać przyznane jedynie z tytułu szczególnych ograniczeń lub wymogów dotyczących obszarów należących do sieci Natura 2000, nałożonych przez odpowiednie środki krajowe w celu wykonania dyrektyw 79/409/EWG oraz 92/43/EWG.

5. Dla celów art. 30 ust. 3 rozporządzenia podstawowego "zwykła dobra praktyka w sektorze akwakultury" oznacza zgodność z obowiązującym prawem, w odniesieniu zarówno do kwestii zdrowotnych i weterynaryjnych, jak i związanych ze środowiskiem, oraz stosowanie protokołów produkcji zapobiegających marnotrawieniu zasobów oraz emisji zanieczyszczeń, której można uniknąć.

1. Wsparcie przewidziane w art. 32 rozporządzenia podstawowego może obejmować:

2. Instytucja zarządzająca programem operacyjnym podejmuje decyzję, czy będzie mieć udział w finansowaniu środków kontrolnych, o których mowa w ust. 1 lit. a) lub programu zwalczania, o którym mowa w ust. 1 lit. b) oraz przyjmuje szczegółowe przepisy odnośnie do swojego udziału w finansowaniu przed przedłożeniem, odpowiednio, środków lub programu, zgodnie z przepisami decyzji 90/424/EWG.

3. Jeżeli Komisja nie zatwierdzi, zgodnie z art. 24 decyzji 90/424/EWG, środków kontrolnych lub programu zwalczania, o których mowa w ust. 1 niniejszego artykułu, zadeklarowany wkład jest natychmiast zwracany do budżetu programu operacyjnego.

4. Jeżeli wartość kosztów kwalifikowalnych w działaniu zatwierdzonym przez Komisję, zgodnie z art. 24 decyzji 90/424/EWG, jest niższa niż kwota zadeklarowana przez instytucję zarządzającą, różnica powstała w ten sposób może zostać ponownie wykorzystana przez państwo członkowskie dla celów jego programu operacyjnego.

5. Wsparcie przewidziane w art. 32 rozporządzenia podstawowego nie obejmuje działań nadzorczych, które mają wykazać brak choroby celem uzyskania uznania statusu obszaru oficjalnie wolnego od choroby, ani kosztów stałych, takich jak koszty urzędowych służb weterynaryjnych.

1. Dla celów stosowania art. 33 rozporządzenia podstawowego "statki" wykorzystywane w żegludze śródlądowej oznaczają statki wykorzystywane do połowów dla celów handlowych na wodach śródlądowych i nieuwzględnione w rejestrze statków rybackich Wspólnoty.

2. W odniesieniu do inwestycji przewidzianych na mocy art. 33 ust. 2 i art. 25 rozporządzenia podstawowego statki o długości poniżej 12 metrów niekorzystające z narzędzi połowowych ciągnionych i wykorzystywane w rybołówstwie śródlądowym, mogą otrzymywać wsparcie przy takiej samej intensywności pomocy, jaka przewidziana jest dla statków wykorzystywanych do rybactwa przybrzeżnego na niewielką skalę, o których mowa w art. 26 tego rozporządzenia.

3. Państwa członkowskie określają w swych programach operacyjnych, w jaki sposób zapewnią, aby inwestycje otrzymujące wsparcie na mocy art. 33 rozporządzenia podstawowego nie zagrażały równowadze pomiędzy wielkością floty a odpowiadającymi jej dostępnymi zasobami rybnymi.

1. Inwestycje w zakresie ekstrakcji dioksyn lub innych substancji szkodliwych dla zdrowia ludzkiego z mączki rybnej lub tranu mogą uzyskać wsparcie z EFR na mocy art. 34 rozporządzenia podstawowego nawet wówczas, gdy produkty końcowe przeznaczone są do wykorzystania i przetwarzania w celach innych niż spożycie przez ludzi.

2. W odniesieniu do środków przewidzianych w art. 35 rozporządzenia podstawowego państwa członkowskie opisują w programach operacyjnych sposób priorytetowego przyznawania pomocy dla małych przedsiębiorstw i mikroprzedsiębiorstw.

1. Wsparcie przewidziane w art. 37 rozporządzenia podstawowego nie obejmuje kosztów związanych z połowami zwiadowczymi.

2. Wsparcie przewidziane w art. 37 akapit pierwszy lit. n) rozporządzenia podstawowego może zostać przyznane na:

3. Wsparcie, o którym mowa w ust. 2 lit. b) niniejszego artykułu, podlega stopniowemu zmniejszaniu w okresie trzech lat od dnia wyraźnego uznania zgodnie z przepisami art. 12 rozporządzenia (WE) nr 104/2000.

1. Wsparcie przewidziane w art. 38 ust. 2 akapit pierwszy lit. a) rozporządzenia podstawowego dotyczy środków na budowę i instalację sztucznych raf lub innych urządzeń zbudowanych z trwałych elementów.

Wsparcie może obejmować prace poprzedzające instalację, w tym badania, części składowe, system sygnalizacji, transport i montaż urządzeń oraz obserwację naukową.

2. Wsparcie na mocy art. 38 ust. 2 rozporządzenia podstawowego nie obejmuje urządzeń powodujących koncentrację ryb.

3. Wsparcie przewidziane w art. 38 ust. 2 akapit pierwszy lit. c) rozporządzenia podstawowego może obejmować wydatki na konieczne działania ochronne na terenach należących do europejskiej sieci ekologicznej Natura 2000. Wsparcie może obejmować przygotowanie planów zarządzania, strategii i systemów oraz infrastruktury, w tym amortyzację i sprzęt dla rezerwatów, szkolenia i edukację dla pracowników rezerwatów oraz stosowne badania.

4. Wsparcie na mocy art. 38 ust. 2 akapit pierwszy lit. c) rozporządzenia podstawowego nie obejmuje rekompensaty za utracone prawa, utratę dochodu i wynagrodzenia pracowników.

5. Dla celów art. 38 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia podstawowego "bezpośrednie zarybianie" oznacza wypuszczanie żywych organizmów wodnych, zarówno zwierząt wyhodowanych w stacjach wylęgowych, jak i złowionych w innym miejscu.

Gdy wsparcie dotyczy inwestycji w restrukturyzację miejsc wyładunku oraz poprawę warunków wyładunku ryb dokonywanego przez rybaków przybrzeżnych w istniejących miejscach wyładunku zgodnie z art. 39 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia podstawowego, państwa członkowskie zapewniają zgodność z odpowiednimi przepisami sanitarnymi oraz stosowanie środków kontrolnych w tych miejscach wyładunku.

1. Wsparcie dla działań promocyjnych określonych w art. 40 ust. 3 lit. a), d), i g) rozporządzenia podstawowego może obejmować w szczególności:

2. W odniesieniu do produktów chronionych na mocy rozporządzenia Rady (WE) nr 510/2006⁽²⁰⁾ wsparcie na ich promocję może zostać udzielone jedynie od dnia, w którym ich nazwa została wprowadzona do rejestru zgodnie z art. 7 tego rozporządzenia.

1. Wsparcia na mocy art. 41 rozporządzenia podstawowego nie udziela się dla połowów zwiadowczych.

2. W przypadku przyznania wsparcia na projekty pilotażowe określone w art. 41 rozporządzenia podstawowego instytucja zarządzająca zapewnia stosowną analizę naukową następującą po projekcie pilotażowym oraz stosowną ocenę jakościową sprawozdań technicznych, o których mowa w art. 41 ust. 3 tego rozporządzenia.

3. Projekty pilotażowe nie mają bezpośredniego komercyjnego charakteru. Wszelki zysk wygenerowany podczas wdrażania projektu pilotażowego jest odliczany od pomocy publicznej przyznanej na tę operację.

4. Jeżeli całkowite koszty projektu pilotażowego przekraczają 1 mln EUR, instytucja zarządzająca występuje o ocenę projektu przez niezależny podmiot naukowy przed jego zatwierdzeniem.

Wsparcie przewidziane w art. 42 rozporządzenia podstawowego może zostać przyznane na modyfikację statku rybackiego po zmianie jego przeznaczenia jedynie wówczas, gdy ten statek został trwale usunięty z rejestru statków rybackich oraz gdy, w stosownych przypadkach, związana z nim licencja połowowa została trwale anulowana.

Wsparcie przyznane na mocy art. 43 rozporządzenia podstawowego przeznaczane jest na:

1. Program operacyjny określa procedury i kryteria wyboru obszarów zależnych głównie od rybactwa. Państwa członkowskie decydują o sposobie, w jaki będą stosować art. 43 ust. 3 i 4 rozporządzenia podstawowego.

2. Wybrane obszary zależne głównie od rybactwa niekoniecznie muszą pokrywać się z krajowym obszarem administracyjnym ani z obszarami ustanowionymi dla celów kwalifikowalności w ramach celów funduszy strukturalnych.

1. Skład grupy, o której mowa w art. 45 ust. 1 rozporządzenia podstawowego, umożliwia opracowanie i realizację strategii rozwoju na danym obszarze.

Znaczenie i skuteczność partnerstwa oceniane są na podstawie jego składu, jak również przejrzystego i jasnego podziału zadań i zakresów odpowiedzialności.

Zagwarantować należy zdolność partnerów do realizacji przydzielonych im zadań oraz skuteczność i decyzyjność.

Partnerstwo obejmuje, w tym na poziomie podejmowania decyzji, przedstawicieli sektora rybactwa oraz przedstawicieli innych stosownych lokalnych sektorów społeczno-ekonomicznych.

2. Zdolności administracyjne "grupy" uznawane są za odpowiednie, gdy grupa:

3. Jeżeli grupie powierza się zarządzanie środkami publicznymi, oceniana jest jej zdolność finansowa:

4. Grupy wdrażające lokalne strategie rozwoju wybierane są nie później niż cztery lata od dnia zatwierdzenia programu operacyjnego. Dłuższe terminy można przyznać w sytuacji, gdy instytucja zarządzająca organizuje więcej niż jedną procedurę wyboru dla grup.

5. Program operacyjny określa:

Lokalna strategia rozwoju zaproponowana przez grupę zgodnie z art. 45 ust. 2 rozporządzenia podstawowego:

1. Nie naruszając przepisów art. 45 ust. 2 rozporządzenia podstawowego, grupa wybiera operacje, które mają być finansowane w ramach lokalnej strategii rozwoju.

2. Jeżeli grupie powierza się zarządzanie środkami publicznymi, grupa tworzy odrębny rachunek na potrzeby wdrażania lokalnej strategii rozwoju.

Następujące wydatki nie kwalifikują się do uzyskania wsparcia z EFR:

Państwa członkowskie przekazują oceny okresowe, o których mowa w art. 49 rozporządzenia podstawowego, najpóźniej do dnia 30 czerwca 2011 r. Komisja może podjąć decyzję o wstrzymaniu biegu terminu płatności zgodnie z art. 88 rozporządzenia podstawowego, w przypadku gdy państwo członkowskie nie dopełniło tego obowiązku.

1. Dla celów art. 20 ust. 1 lit. g) ppkt (v) rozporządzenia podstawowego program operacyjny obejmuje przynajmniej następujące elementy:

2. Ustęp 1 lit. c) i d) niniejszego artykułu nie ma zastosowania do programów operacyjnych, o których mowa w art. 2.

3. Roczne sprawozdania oraz końcowe sprawozdanie z realizacji programu operacyjnego, o których mowa w art. 67 rozporządzenia podstawowego, obejmują:

1. Dla celów art. 51 ust. 2 lit. a) rozporządzenia podstawowego instytucja zarządzająca zapewnia szerokie rozpowszechnienie informacji o programie operacyjnym wraz ze szczegółami na temat udziału finansowego EFR oraz zapewnia dostęp do nich wszystkim zainteresowanym stronom. Ponadto instytucja zarządzająca zapewnia jak najszersze rozpowszechnienie informacji o możliwościach finansowania, jakie stwarza wspólna pomoc Wspólnoty i państwa członkowskiego poprzez program operacyjny.

2. Instytucja zarządzająca dostarcza potencjalnym beneficjentom jasnych i szczegółowych informacji przynajmniej w następującym zakresie:

3. Instytucja zarządzająca informuje potencjalnych beneficjentów o publikacji przewidzianej w art. 31 akapit drugi lit. d).

4. Instytucja zarządzająca angażuje w działania informacyjne i promocyjne zgodnie z przepisami i praktykami krajowymi przynajmniej jeden z poniższych podmiotów, które mogą szeroko rozpowszechnić informacje wymienione w ust. 2:

Instytucja zarządzająca informuje beneficjentów, że przyjęcie finansowania jest równoznaczne z wyrażeniem zgody na włączenie do wykazu beneficjentów publikowanego zgodnie z art. 31 akapit drugi lit. d).

Dla celów art. 51 ust. 2 lit. c) rozporządzenia podstawowego instytucja zarządzająca zapewnia, aby działania informacyjne i promocyjne skierowane do ogółu społeczeństwa były realizowane i aby zapewnione było jak największe nagłośnienie w mediach, przy wykorzystaniu różnych form i metod komunikacji na odpowiednim szczeblu podziału terytorialnego.

Do obowiązków instytucji zarządzającej należy organizowanie przynajmniej następujących działań informacyjnych i promocyjnych:

1. Dla celów art. 51 rozporządzenia podstawowego do obowiązków beneficjenta należy informowanie ogółu społeczeństwa, przy pomocy środków ustanowionych w ust. 2, 3 i 4 niniejszego artykułu, o pomocy uzyskanej z EFR.

2. Jeżeli całkowity kwalifikowalny koszt operacji współfinansowanej z EFR przekracza 500.000 EUR i jest przeznaczony na finansowanie infrastruktury lub prac budowlanych, beneficjent umieszcza tablicę reklamową na terenie, na którym przeprowadzana jest operacja w trakcie jej realizacji. Informacje określone w art. 33 zajmują co najmniej 25 % powierzchni tablicy.

Po zakończeniu operacji tablica zostaje zastąpiona stałą tablicą informacyjną, o której mowa w ust. 3.

3. Jeżeli całkowity kwalifikowalny koszt operacji przekracza 500.000 EUR i jest przeznaczony na zakup przedmiotu materialnego lub finansowanie infrastruktury lub prac budowlanych, beneficjent umieszcza dobrze widoczną stałą tablicę informacyjną o znacznych rozmiarach najpóźniej sześć miesięcy od dnia zakończenia operacji.

Oprócz informacji określonych w art. 33, na tablicy podany jest typ i nazwa operacji. Informacje określone w tym artykule zajmują co najmniej 25 % powierzchni tablicy.

Tablicę informacyjną umieszcza się także w siedzibach grup otrzymujących finansowanie w ramach osi priorytetowej 4 rozporządzenia podstawowego.

4. W stosownych przypadkach beneficjent zapewnia poinformowanie osób biorących udział w operacji współfinansowanej z EFR o tym finansowaniu.

Beneficjent przekazuje jasną informację o tym, że realizowana operacja została wybrana w ramach programu operacyjnego współfinansowanego z EFR.

Każdy dokument, w tym wszelkie zaświadczenia o uczestnictwie lub inne zaświadczenia dotyczące takiej operacji, zawierają stwierdzenie, że program operacyjny był współfinansowany z EFR.

1. Wszystkie środki informacyjne i promocyjne skierowane do beneficjentów, potencjalnych beneficjentów oraz ogółu społeczeństwa zawierają następujące elementy:

2. Ustęp 1 lit. b) i c) nie ma zastosowania do małych obiektów reklamowych.

1. Zgodnie z art. 55 ust. 8 rozporządzenia podstawowego, jako część programu operacyjnego, EFR może współfinansować wydatki w odniesieniu do operacji obejmującej wkłady w celu wsparcia instrumentów inżynierii finansowej powołanych dla przedsiębiorstw, przede wszystkim małych i średniej wielkości (MŚP), w tym mikroprzedsiębiorstw, zgodnie z definicją zawartą w zaleceniu Komisji 2003/361/WE⁽²¹⁾ od dnia 1 stycznia 2005 r., takich jak fundusze podwyższonego ryzyka, fundusze gwarancyjne i fundusze pożyczkowe, w tym fundusze powiernicze.

Instrumenty inżynierii finansowej mają formę działań stanowiących inwestycje podlegające zwrotowi lub działań, które oferują gwarancje dla inwestycji podlegających zwrotowi, lub obie te formy. Mają do nich zastosowanie warunki określone w art. 35, 36 i 37.

2. Deklaracja wydatków dotycząca instrumentów inżynierii finansowej obejmuje całkowite wydatki poniesione w trakcie ustanawiania takich instrumentów lub wnoszenia do nich wkładu. Niemniej, przy zamknięciu częściowym lub końcowym programu operacyjnego, na sumę kwalifikowalnych wydatków składają się wszelkie wpłaty na rzecz inwestycji w przedsiębiorstwa z każdego instrumentu inżynierii finansowej, o którym mowa w ust. 1, lub wszelkie udzielone gwarancje, w tym kwoty zadeklarowane jako gwarancje przez fundusze gwarancyjne oraz kwalifikowalne koszty zarządzania. Właściwa deklaracja wydatków zostaje odpowiednio skorygowana.

3. Odsetki wygenerowane przez wpłaty z programu operacyjnego do instrumentów inżynierii finansowej są wykorzystywane do finansowania instrumentów inżynierii finansowej dla małych i średnich przedsiębiorstw, włącznie z mikroprzedsiębiorstwami, w innych przypadkach.