Akty prawne UE seria L

 

 

______

1.    W świetle analizy przedstawionej przez Komisję w drugiej części rocznego sprawozdania z postępów prac (2007 r.) oraz na podstawie zintegrowanych wytycznych na rzecz zatrudnienia i wzrostu gospodarczego, sformułowane zostały następujące wnioski:

2.    Belgia poczyniła duże postępy w realizacji i udoskonalaniu krajowego programu reform na lata 2005-2008. Istniejące ramy polityki są ogólnie rzecz biorąc właściwe, nawet jeśli istnieje pewne zagrożenie dla stabilności finansów publicznych ze względu na problem starzenia się społeczeństwa. Postępy w dziedzinie badań i rozwoju są umiarkowane, jednak Belgia realizuje planowane działania w zakresie polityki mikroekonomicznej i przyspiesza tempo prowadzonych reform na rzecz zwiększenia inwestycji. Sytuacja w dziedzinie zatrudnienia jest bardziej złożona i konieczne są działania służące osiągnięciu wyznaczonych na poziomie UE wskaźników zatrudnienia, w szczególności w odniesieniu do osób starszych. Belgia podjęła szereg działań w celu wypełnienia zobowiązań podjętych na wiosennym posiedzeniu Rady Europejskiej w 2006 r.

3.    Wśród mocnych stron belgijskiego programu reform i jego realizacji wymienić należy: dalszy spadek wskaźnika zadłużenia; ustabilizowanie nakładów na badania i rozwój po okresie występowania tendencji spadkowej w latach 2002-2003; rozwój klastrów i biegunów konkurencyjności; skuteczniejszą transpozycję do prawa krajowego dyrektyw dotyczących rynku wewnętrznego; kontynuację działań na rzecz lepszych uregulowań prawnych i uproszczenia procedur administracyjnych; realizację polityki ukierunkowanej na wspieranie nowo powstających przedsiębiorstw; działania zmierzające do ulepszenia systemu kształcenia alternatywnego; formalne uznawanie zdobytych kwalifikacji oraz jakość kształcenia technicznego.

4.    W następujących dziedzinach wymienionych w belgijskim programie reform niezbędne są jak najpilniejsze działania: zmniejszanie obciążeń podatkowych związanych z zatrudnieniem oraz dysproporcji regionalnych pod względem zatrudnienia. Dlatego też Belgia powinna:

?     kontynuując reformy fiskalne, podejmować dalsze starania w celu zmniejszenia obciążeń podatkowych związanych z zatrudnieniem i dostosowania ich do średniego poziomu sąsiednich krajów, zwłaszcza przez zmniejszanie klina podatkowego dla pracowników o niskich kwalifikacjach;

?     kontynuować działania zmierzające do zmniejszenia dysproporcji regionalnych pod względem zatrudnienia poprzez opracowanie ogólnej strategii gospodarczej, obejmującej aktywną politykę rynku pracy, ułatwianie powrotu na rynek pracy i edukację.

5.    Ponadto w trakcie realizacji krajowego programu reform Belgia powinna skoncentrować się na: zapewnieniu długoterminowej stabilności finansów publicznych; określeniu dalszych działań i środków koniecznych do redukcji emisji; zwiększeniu konkurencji na rynkach gazu i energii elektrycznej, w tym poprzez zapewnienie niezależności i skuteczności organów regulacyjnych oraz wprowadzenie w życie dodatkowych środków dotyczących operatorów zajmujących się przesyłem i dystrybucją energii i gazu; oraz podniesieniu wskaźnika zatrudnienia starszych pracowników i osób z grup najbardziej narażonych na bezrobocie, w szczególności przez dalsze zaostrzenie kryteriów ubiegania się o wcześniejszą emeryturę oraz przez usprawnienie polityki zapobiegania bezrobociu (edukacja i szkolenia) i prowadzenie bardziej aktywnej polityki rynku pracy.

1.    W świetle analizy przedstawionej przez Komisję w drugiej części rocznego sprawozdania z postępów prac (2007 r.) oraz na podstawie zintegrowanych wytycznych na rzecz zatrudnienia i wzrostu gospodarczego, sformułowane zostały następujące wnioski:

2.    Republika Czeska poczyniła niewielkie postępy w realizacji krajowego programu reform: postępy w kilku dziedzinach nie zostały jednoznacznie przedstawione, rozpoczęcie niektórych reform zostało opóźnione, inne natomiast w ogóle nie zostały podjęte. Tymczasem silny wzrost gospodarczy powinien ułatwić realizację reform. Zidentyfikowano pewne zagrożenia makroekonomiczne, między innymi negatywne konsekwencje starzenia się społeczeństwa dla średnioterminowej konsolidacji budżetu i długoterminowej stabilności finansów publicznych. Republika Czeska radzi sobie dość dobrze pod względem mikroekonomicznym. Chociaż wydatki na badania i rozwój w sektorze prywatnym rosną, to ogólne postępy w zakresie badań i rozwoju są umiarkowane. W dziedzinie zatrudnienia konieczna jest intensyfikacja działań umożliwiająca stawienie czoła głównym wyzwaniom w zakresie zwiększania elastyczności rynku pracy. Wypełnianie zobowiązań podjętych na wiosennym posiedzeniu Rady Europejskiej w 2006 r. nie przyniosło jednolitych rezultatów.

3.    Wśród mocnych stron realizacji krajowego programu reform pozytywnie ocenić należy działania mające na celu: zwiększenie kontroli nad finansami publicznymi i ich przejrzystości; zapewnienie lepszych uregulowań prawnych i warunków prowadzenia działalności gospodarczej; reformę programów nauczania w szkolnictwie podstawowym i średnim, zachęcenie większej liczby osób do podejmowania studiów wyższych oraz czynienie pracy opłacalną.

4.    W następujących dziedzinach wymienionych w czeskim programie reform niezbędne są jak najpilniejsze działania: zapewnienie stabilności finansów publicznych, ze względu na fakt, iż z budżetu na 2007 rok wynika, że przyjęte pułapy wydatków zostaną przekroczone, a deficyt ulegnie wzrostowi; zwiększenie wydatków publicznych na badania i rozwój oraz zapewnienie ich skutecznego wykorzystania; poprawa bezpieczeństwa i zwiększenie elastyczności na rynku pracy; zwiększenie skuteczności edukacji i szkoleń oraz zapewnienie sprawiedliwego dostępu do nich, a także zwiększanie liczby osób biorących udział w programach uczenia się przez całe życie. Dlatego też Republika Czeska powinna:

?     w celu zwiększenia długoterminowej stabilności finansów publicznych - rozpocząć reformę systemu emerytalnego i systemu opieki zdrowotnej, opierając się zwłaszcza na wynikach sprawozdania z 2005 r. dotyczącego świadczeń emerytalnych wszystkich beneficjentów, oraz ustalić harmonogram realizacji reform;

?     zintensyfikować wysiłki na rzecz zacieśnienia współpracy między przedsiębiorstwami, wyższymi uczelniami i instytucjami publicznymi prowadzącymi działalność w zakresie badań i rozwoju, zwiększając jednocześnie wysokość nakładów publicznych w tej dziedzinie i zapewniając ich skuteczne wykorzystanie;

?     prowadzić dalszą modernizację ochrony zatrudnienia, w tym odnośnych przepisów oraz systemu podatkowego i systemu świadczeń socjalnych, zwiększyć skuteczności edukacji i szkoleń oraz zapewnić sprawiedliwy dostęp do nich, jednocześnie dostosowując je do potrzeb rynku pracy, wprowadzić zachęty do inwestowania w szkolenia, przeznaczone zwłaszcza dla starszych pracowników i osób o niskich kwalifikacjach, oraz zwiększyć zróżnicowanie ofert w szkolnictwie wyższym.

5.    Ponadto w trakcie realizacji krajowego programu reform Republika Czeska powinna skoncentrować się na: usprawnianiu systemu patentowego i systemu ochrony praw własności intelektualnej; przyspieszeniu tempa prac w dziedzinie technologii informacyjno-komunikacyjnych, w tym poprzez wprowadzenie w życie odpowiednich ram prawnych na potrzeby e-administracji oraz monitorowanie ich stosowania; realizacji celu zmniejszania obciążeń administracyjnych przedsiębiorstw; ułatwieniu innowacyjnym przedsiębiorstwom dostępu do finansowania; tworzeniu powiązań między przedsiębiorstwami zagranicznymi i krajowymi; wprowadzeniu edukacji z zakresu przedsiębiorczości do programów nauczania; ułatwieniu integracji zawodowej osób należących do grup społecznych znajdujących się w niekorzystnej sytuacji; zmniejszaniu dysproporcji regionalnych pod względem zatrudnienia; umożliwianiu godzenia pracy z życiem rodzinnym; zajęciu się problemem różnic w płacy kobiet i mężczyzn oraz wdrożeniu strategii aktywnego starzenia się.

1.    W świetle analizy przedstawionej przez Komisję w drugiej części rocznego sprawozdania z postępów prac (2007 r.) oraz na podstawie zintegrowanych wytycznych na rzecz zatrudnienia i wzrostu gospodarczego, sformułowane zostały następujące wnioski:

2.    Dania poczyniła bardzo duże postępy w realizacji krajowego programu reform i zobowiązań podjętych na wiosennym posiedzeniu Rady Europejskiej w 2006 r. Przyjęta w czerwcu 2006 r. umowa dotycząca systemu opieki społecznej jest dodatkowym mocnym punktem prowadzonej strategii reform - zarówno z punktu widzenia makroekonomii, jak i polityki zatrudnienia. Dania poczyniła także bardzo duże postępy na drodze do osiągnięcia krajowego porozumienia w sprawie reform. Widoczne są również postępy w zakresie polityki mikroekonomicznej, w tym w dziedzinie zwiększania konkurencji.

3.    Wśród mocnych stron duńskiego programu reform i jego realizacji wymienić należy: kompleksowy i zintegrowany charakter strategii reform, stanowiący punkt odniesienia dla pozostałych państw członkowskich; połączenie podejścia średnio- i długoterminowego przy równoczesnym systematycznym zaangażowaniu zainteresowanych stron; w odniesieniu do rynku pracy - podejście oparte na zasadzie flexicurity, czyli równowadze między elastycznością zatrudnienia a bezpieczeństwem socjalnym; ogólną strategię makroekonomiczną ukierunkowaną na zapewnienie długoterminowej stabilności finansów, w tym poprzez ograniczanie wydatków, nadwyżki budżetowe oraz szybką redukcję zadłużenia publicznego; a także skuteczne działania mające na celu zwiększenie podaży siły roboczej w perspektywie długoterminowej, w szczególności porozumienie mające na celu odroczenie momentu przechodzenia na wcześniejszą emeryturę.

4.    W trakcie realizacji krajowego programu reform Dania powinna skoncentrować się na: działaniach zmierzających do zwiększenia podaży siły roboczej w perspektywie średnioterminowej - do 2015 r., w tym rozbudowaniu systemu zachęt do podejmowania pracy oraz dalszych działaniach na rzecz ułatwiania integracji zawodowej starszych pracowników i imigrantów; pomyślnym przeprowadzeniu zaplanowanych reform w obszarze prawa konkurencji oraz zapewnieniu skutecznego wykonywania nowych uprawnień w dziedzinie konkurencji przez właściwe organy; dalszych działaniach mających na celu zapewnienie wzajemnych połączeń w celu usprawnienia funkcjonowania rynków energii elektrycznej i gazu; określeniu dalszych działań i środków koniecznych do redukcji emisji; przyspieszeniu tempa prowadzonych działań mających na celu poprawę sytuacji szkolnictwa podstawowego i średniego oraz zwiększenie liczby osób kończących edukację w szkołach ponadgimnazjalnych i wyższych, jeżeli obecne działania okażą się niewystarczające do osiągnięcia wyznaczonych ambitnych celów.

1.    W świetle analizy przedstawionej przez Komisję w drugiej części rocznego sprawozdania z postępów prac (2007 r.) oraz na podstawie zintegrowanych wytycznych na rzecz zatrudnienia i wzrostu gospodarczego, sformułowane zostały następujące wnioski:

2.    Niemcy poczyniły duże postępy w realizacji krajowego programu reform, a zwłaszcza w rozwiązywaniu głównych problemów makro- i mikroekonomicznych oraz realizacji działań priorytetowych. Wolniejsze tempo zmian odnotowano w dziedzinie zatrudnienia. Wypełnianie przez Niemcy zobowiązań podjętych na wiosennym posiedzeniu Rady Europejskiej w 2006 r. przebiegało raczej prawidłowo.

3.    Mocne strony reformy prowadzonej w 2006 r. to dalsza konsolidacja i zwiększanie stabilności finansów publicznych oraz wprowadzenie w życie różnego rodzaju środków na rzecz poprawy uregulowań prawnych, takich jak ustanowienie niezależnej federalnej rady ds. oceny skutków regulacji (Normenkontrollrat) oraz utworzenie internetowej bazy informacyjnej "Startothek" przeznaczonej dla nowo powstających przedsiębiorstw. Inne mocne strony odnotowano w odniesieniu do społeczeństwa opartego na wiedzy (badania i rozwój oraz innowacje) oraz do zwiększania widoczności działań na rzecz ułatwiania integracji zawodowej starszych bezrobotnych pracowników.

4.    W następujących dziedzinach wymienionych w niemieckim programie reform niezbędne są jak najpilniejsze działania: zwiększanie długoterminowej stabilności finansów publicznych; zwiększanie konkurencyjności, zwłaszcza w odniesieniu do zawodów regulowanych i nowych rynków komunikacji szerokopasmowej; rozwiązanie problemu bezrobocia strukturalnego. Dlatego też Niemcy powinny:

?     zwiększyć długoterminową stabilność finansów publicznych przez ich dalszą konsolidację, która pozwoli na redukcję zadłużenia, oraz poprzez podjęcie reformy systemu opieki zdrowotnej w celu zahamowania wzrostu wydatków oraz usprawnienia funkcjonowania sektora opieki zdrowotnej;

?     poprawić warunki konkurencji na rynkach towarów i usług, w szczególności poprzez dalsze łagodzenie restrykcyjnych przepisów regulujących wykonywanie zawodów regulowanych oraz poprzez wprowadzenie odpowiednich przepisów regulujących hurtowy dostęp do usług szerokopasmowej transmisji danych (bitstream access);

?     zająć się problemem bezrobocia strukturalnego, w tym przez ułatwianie integracji zawodowej osób o niskich kwalifikacjach, dzięki umożliwieniu im łatwiejszego zdobywania kwalifikacji, wprowadzenie w życie zaplanowanej reformy systemu podatkowego i systemu świadczeń socjalnych, skuteczniejsze działanie służb zatrudnienia na rzecz osób długotrwale bezrobotnych; powinny także zwiększyć integrację zawodową ludzi młodych.

5.    Ponadto w trakcie realizacji krajowego programu reform Niemcy powinny skoncentrować się na: usprawnieniu procedur zamówień publicznych; poprawie warunków konkurencji w sektorze kolejowym oraz na rynku sieci gazowych i energii elektrycznej, w przypadku których ze względu na dużą koncentrację podmiotów nie jest zapewniony wystarczający poziom konkurencji; ułatwianiu nowo powstającym przedsiębiorstwom rozpoczynania działalności i zatrudniania pierwszych pracowników; przy wykorzystaniu istniejących środków - usprawnieniu systemu uczenia się przez całe życie, w tym poprzez zwiększenie liczby szkoleń zawodowych dla dorosłych; zwiększeniu dostępności opieki nad dziećmi.

1.    W świetle analizy przedstawionej przez Komisję w drugiej części rocznego sprawozdania z postępów prac (2007 r.) oraz na podstawie zintegrowanych wytycznych na rzecz zatrudnienia i wzrostu gospodarczego, sformułowane zostały następujące wnioski:

2.    Estonia poczyniła bardzo duże postępy we wprowadzaniu w życie środków będących odpowiedzią na stojące przed nią wyzwania w dziedzinie badania i rozwoju, innowacji oraz zatrudnienia, a także w czterech priorytetowych obszarach działań określonych na wiosennym posiedzeniu Rady Europejskiej w 2006 r. Imponujące są także podjęte działania na rzecz zapewnienia spójności krajowego programu reform z założeniami polityki spójności, a przedstawione sprawozdanie z ich realizacji może być uznane za wzorcowe w tym zakresie.

3.    Wśród mocnych stron estońskiego programu reform i jego realizacji wymienić należy: aktualizację wielu strategii politycznych, będącą wyrazem odpowiednio ambitnego podejścia; utworzenie nowego biura strategicznego, odpowiedzialnego za przyspieszenie tempa realizacji reform, co stanowi dobry wzór do naśladowania dla pozostałych państw; zakończone sukcesem wprowadzenie w życie niektórych elementów polityki makroekonomicznej, określonych w krajowym programie reform, tj. zapewnienie stabilności finansów oraz stworzenie warunków sprzyjających wzrostowi zatrudnienia; intensywne starania mające na celu zwiększenie nakładów zarówno sektora publicznego, jak i prywatnego na badania i rozwój oraz poprawę warunków działalności gospodarczej w tej dziedzinie; działania mające ułatwić zakładanie przedsiębiorstw i finansowanie innowacyjnych MŚP; oraz postępy w wielu kwestiach z zakresu ochrony środowiska, w szczególności reformę podatków ekologicznych.

4.    W trakcie realizacji krajowego programu reform Estonia powinna skoncentrować się na: jaśniejszym określeniu priorytetów i zacieśnieniu współpracy międzyresortowej w zakresie skutecznego wykorzystania środków na badania i rozwój oraz innowacje; zwiększeniu starań mających na celu przekształcanie osiągnięć w dziedzinie badań i rozwoju w konkretne innowacyjne usługi lub produkty; zachęcaniu do zacieśnienia współpracy między uczelniami wyższymi a przedsiębiorstwami; dynamicznym wprowadzaniu w życie planowanej proaktywnej polityki konkurencji; zapewnianiu większej elastyczności rynku pracy przez dalszą nowelizację przepisów prawa pracy; zintensyfikowaniu aktywnej polityki rynku pracy oraz dalszym umożliwianiu podnoszenia poziomu kwalifikacji siły roboczej przez przyspieszenie tempa reform szkolnictwa i systemu uczenia się przez całe życie.

1.    W świetle analizy przedstawionej przez Komisję w drugiej części rocznego sprawozdania z postępów prac (2007 r.) oraz na podstawie zintegrowanych wytycznych na rzecz zatrudnienia i wzrostu gospodarczego, sformułowane zostały następujące wnioski:

2.    Grecja poczyniła pewne postępy w realizacji krajowego programu reform, chociaż w odniesieniu do polityki mikroekonomicznej i kwestii zatrudnienia są one mniej widoczne. Osiągnięto dosyć wyraźne postępy w zakresie polityki makroekonomicznej; zwiększenia natomiast wymaga tempo reform mikroekonomicznych i reform w dziedzinie zatrudnienia. Grecja częściowo wypełniła zobowiązania podjęte na wiosennym posiedzeniu Rady Europejskiej w 2006 r. Pod względem ładu administracyjno-regulacyjnego ściślejsza koordynacja działań różnych szczebli administracji mogłaby dodatkowo zwiększyć konstruktywną współpracę, która rozwija się już pomiędzy wieloma zainteresowanymi stronami.

3.    Wśród mocnych stron greckiego programu reform i jego realizacji wymienić należy duże postępy pod względem konsolidacji finansów publicznych. Obiecująco zapowiadają się również działania w zakresie: poprawy przydziału środków publicznych; poprawy warunków prowadzenia działalności gospodarczej; wspierania badań i rozwoju oraz innowacji; rozwoju technologii informacyjno-komunikacyjnych; zatrudnienia kobiet, ogólnych wskaźników bezrobocia oraz edukacji i szkoleń. Poprawiły się jakościowe aspekty wzrostu gospodarczego, do którego w największym stopniu przyczyniły się inwestycje sektora prywatnego.

4.    W następujących dziedzinach wymienionych w greckim programie reform niezbędne są jak najpilniejsze działania: zwiększenie długoterminowej stabilności finansów publicznych przez reformę systemu emerytalnego; modernizacja administracji publicznej; skuteczniejsze działania pozwalające na zwiększenie wskaźników zatrudnienia, rozwiązanie problemu bezrobocia i szarej strefy, modernizacja ochrony zatrudnienia oraz promowanie mobilności pracowników; podniesienie jakości edukacji i szkoleń oraz dostosowanie ich do potrzeb rynku pracy. Dlatego też Grecja powinna:

?     kontynuować konsolidację finansów i redukcję zadłużenia oraz przyjąć harmonogram realizacji reformy systemu emerytalnego w celu zwiększenia długoterminowej stabilności finansów;

?     zmodernizować administrację publiczną, wyposażając ją w skuteczne zdolności regulacyjne, kontrolne i wykonawcze, w tym w drodze podnoszenia kwalifikacji, po to by zapewnić także skuteczne wykorzystania funduszy strukturalnych;

?     zmodernizować ochronę zatrudnienia, w tym znowelizować przepisy obowiązujące w tej dziedzinie, zmniejszyć klin podatkowy związany z zatrudnieniem oraz realizować aktywniejszą politykę pracy w celu zapewnienia elastyczności i bezpieczeństwa na rynku pracy oraz zachęcenia osób pracujących w szarej strefie do podejmowania legalnego zatrudnienia;

?     kontynuować reformy systemu szkolnictwa oraz zwiększyć wydatki na szkolnictwo obowiązkowe i wyższe, przyspieszyć realizację reformy systemu uczenia się przez całe życie oraz podnieść jakość nauczania i dostosować je do potrzeb rynku, zmniejszyć liczbę osób przedwcześnie kończących naukę oraz zwiększyć wskaźnik udziału dorosłych w edukacji.

5.    Ponadto w trakcie realizacji krajowego programu reform Grecja powinna skoncentrować się na: przyspieszeniu tempa prac nad strategią na rzecz badań i innowacji oraz na zwiększaniu nakładów na badania i rozwój; skuteczniejszej transpozycji do prawa krajowego dyrektyw dotyczących rynku wewnętrznego; przyspieszeniu tempa realizacji celów dotyczących MŚP, które to cele zostały określone na wiosennym posiedzeniu Rady Europejskiej w 2006 r.; wprowadzaniu w życie strategii na rzecz zwiększenia zatrudnienia kobiet oraz wdrożeniu spójnej strategii na rzecz aktywnego starzenia się.

1.    W świetle analizy przedstawionej przez Komisję w drugiej części rocznego sprawozdania z postępów prac (2007 r.) oraz na podstawie zintegrowanych wytycznych na rzecz zatrudnienia i wzrostu gospodarczego, sformułowane zostały następujące wnioski:

2.    Hiszpania poczyniła duże postępy w realizacji krajowego programu reform i zobowiązań podjętych na wiosennym posiedzeniu Rady Europejskiej w 2006 r. Dalsze wprowadzanie w życie nowych przepisów i realizacja działań w siedmiu głównych obszarach działalności jest obecnie warunkiem zwiększenia zatrudnienia i wydajności oraz zbliżenia poziomu PKB na jednego mieszkańca do wartości odnotowanych w UE-25.

3.    Wśród głównych mocnych stron hiszpańskiego programu reform i jego realizacji wymienić należy: szybszą od planowanej redukcję zadłużenia publicznego; duże postępy w realizacji planu w dziedzinie badań i rozwoju oraz innowacji; wprowadzenie edukacji z zakresu przedsiębiorczości do krajowych programów nauczania na wszystkich poziomach; postępy poczynione w ramach dialogu społecznego, widoczne w ogólnym trójstronnym porozumieniu z maja 2006 r. oraz zadowalające postępy w osiąganiu wyznaczonych celów ilościowych, zwłaszcza w odniesieniu do zatrudnienia kobiet.

4.    W następujących dziedzinach wymienionych w hiszpańskim programie reform niezbędne są jak najpilniejsze działania: zwiększanie konkurencji na rynkach energii elektrycznej, dalsza redukcja segmentacji rynku pracy oraz dalsze usprawnienia w dziedzinie edukacji i szkoleń. Dlatego też Hiszpania powinna:

?     poczynić dalsze kroki zmierzające do zwiększenia konkurencji w sektorze energetycznym, w szczególności zwiększając możliwości połączeń transgranicznych w celu zapewnienia bezpieczeństwa dostaw;

?     na podstawie ostatnio podejmowanych działań zmodernizować ochronę zatrudnienia, w tym przeprowadzić nowelizację przepisów w celu zapewnienia elastyczności i bezpieczeństwa na rynku pracy; ograniczyć segmentację rynku oraz zwiększyć atrakcyjność pracy w niepełnym wymiarze godzin;

?     kontynuować starania na rzecz realizacji nowego modelu szkoleń, łączącego szkolenia zawodowe różnego rodzaju, w celu lepszego dostosowania ich do potrzeb rynku pracy oraz zagwarantować skuteczną realizację reform nauczania, także na szczeblu regionalnym, w celu zmniejszenia liczby osób przedwcześnie kończących naukę.

5.    Ponadto w trakcie realizacji krajowego programu reform Hiszpania powinna skoncentrować się na: ograniczeniu inflacji w perspektywie średnioterminowej; zwiększeniu konkurencji na rynku usług świadczonych w ramach wolnych zawodów oraz na rynkach detalicznych; ulepszeniu ram prawnych; wprowadzeniu w życie środków w zakresie ochrony środowiska, w szczególności mających na celu redukcję emisji dwutlenku węgla; podnoszeniu kwalifikacji, wydajności oraz integracji zawodowej imigrantów; zwiększaniu dostępności opieki nad dziećmi, realizowaniu zaplanowanych działań w zakresie rynku mieszkaniowego w celu doprowadzenia do stopniowego spadku cen mieszkań w perspektywie średnioterminowej oraz na reformach systemu emerytalnego i systemu opieki zdrowotnej, które również będą miały pozytywny wpływ na długoterminową stabilność finansów.

1.    W świetle analizy przedstawionej przez Komisję w drugiej części rocznego sprawozdania z postępów prac (2007 r.) oraz na podstawie zintegrowanych wytycznych na rzecz zatrudnienia i wzrostu gospodarczego, sformułowane zostały następujące wnioski:

2.    Francja poczyniła dość duże postępy w realizacji krajowego programu reform oraz działań uzgodnionych na wiosennym posiedzeniu Rady Europejskiej w 2006 r. Wykorzystując sprzyjającą sytuację gospodarczą, Francja kontynuuje konsolidację budżetu, dążąc równocześnie do dalszego zwiększenia potencjału wzrostu, głównie poprzez podejmowanie nowych zobowiązań w dziedzinie badań i innowacji. W obszarze zatrudnienia osiągnięte wyniki poprawiły się, ale nadal pozostają niejednolite.

3.    Wśród mocnych stron prowadzonych reform szczególnie obiecujące wydają się inicjatywy utworzenia biegunów konkurencyjności, nowych struktur na potrzeby działalności w zakresie badań i innowacji oraz wyznaczenie celu polegającego na osiągnięciu do 2010 roku pułapu ogólnych wydatków na badania i rozwój w wysokości 3 % PKB. Ostatnio przeprowadzona reforma ram prawnych regulujących finanse publiczne powinna w znacznym stopniu przyczynić się do poprawy sposobu zarządzania wydatkami publicznymi. Pozytywnym elementem jest odnotowany po raz pierwszy od 2001 r. spadek bezrobocia; także podjęte ostatnio działania służące wsparciu młodych osób poszukujących pracy wydają się krokiem we właściwym kierunku. W odniesieniu do zatrudniania starszych pracowników realizowane są pierwsze inicjatywy w ramach krajowego planu działania uzgodnionego w czerwcu 2006 roku.

4.    W następujących dziedzinach wymienionych we francuskim programie reform niezbędne są jak najpilniejsze działania: kontynuowanie postępów w zakresie finansów publicznych przez zapewnienie realizacji zobowiązań podjętych przez rząd oraz monitorowanie finansowania na szczeblu lokalnym i wydatków związanych z zabezpieczeniem społecznym; stworzenie warunków konkurencji w niektórych sektorach sieciowych i w niektórych sektorach transportu oraz wprowadzenie w życie ogólnej strategii na rzecz zapewnienia zarówno większej elastyczności rynku, jak i rozwoju zawodowego, a także utrzymanie aktywności zawodowej starszych pracowników, szczególnie przez ułatwienie dostępu do systemu uczenia się przez całe życie. Dlatego też Francja powinna:

?     uwzględniając problem starzenia się społeczeństwa, dążyć do zapewnienia stabilności finansów publicznych poprzez dalszą konsolidację budżetu i redukcję zadłużenia. Korzyści wynikające z reformy z 2003 roku powinny zostać należycie uwzględnione przy następnym etapie reformy systemu emerytalnego, zaplanowanym na rok 2008.

?     poprawić warunki konkurencji na rynkach gazu, energii elektrycznej i kolejowego transportu towarowego;

?     rozbudować system uczenia się przez całe życie i zmodernizować ochronę zatrudnienia w celu zwiększenia elastyczności i bezpieczeństwa rynku pracy oraz zwalczać segmentację rynku wynikającą z różnorodności umów o pracę poprzez ułatwianie zmiany zatrudnienia na podstawie umowy o pracę na czas określony na zatrudnienie na czas nieokreślony.

5.    Ponadto w trakcie realizacji krajowego programu reform Francja powinna skoncentrować się na: zwiększaniu konkurencji w ramach zawodów regulowanych; rozbudowywaniu strategii na rzecz lepszych uregulowań prawnych i pobudzania przedsiębiorczości, szczególnie w zakresie wsparcia nowo powstających przedsiębiorstw oraz promowania przedsiębiorczości w społeczeństwie; podejmowaniu dalszych działań służących zwiększeniu podaży siły roboczej.

1.    W świetle analizy przedstawionej przez Komisję w drugiej części rocznego sprawozdania z postępów prac (2007 r.) oraz na podstawie zintegrowanych wytycznych na rzecz zatrudnienia i wzrostu gospodarczego, sformułowane zostały następujące wnioski:

2.    Irlandia poczyniła bardzo duże postępy w realizacji krajowego programu reform i zobowiązań podjętych na wiosennym posiedzeniu Rady Europejskiej w 2006 r. Ponadto strategia na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia jest realizowana w sposób bardziej przejrzysty, głównie dzięki ostatnio podpisanemu porozumieniu o partnerstwie społecznym "Zmierzając ku 2016 r.".

3.    Wśród mocnych stron irlandzkiego programu reform i jego realizacji wymienić należy: ostatnio przyjętą strategię na rzecz rozwoju nauki, technologii i innowacji na lata 2007-2013 oraz znaczący wzrost nakładów publicznych na badania i rozwój; uznanie konieczności priorytetowego potraktowania inwestycji publicznych w infrastrukturę i innych wydatków na cele sprzyjające pobudzeniu wzrostu gospodarczego; działania mające na celu rozwiązanie problemu przedwczesnego kończenia nauki oraz działania zmierzające do podnoszenia kwalifikacji, jak np. z zadowoleniem przyjęte zobowiązanie do opracowania do 2007 r. długoterminowej krajowej strategii na rzecz podnoszenia kwalifikacji.

4.    W trakcie realizacji krajowego programu reform Irlandia powinna skoncentrować się na: przyspieszeniu tempa realizacji konkretnych działań w ramach reformy systemu emerytalnego; dalszych działaniach na rzecz redukcji emisji; szybszym zwiększaniu wskaźników zatrudnienia, w tym przez stworzenie rozbudowanej infrastruktury opieki nad dziećmi, kontynuację prac nad opracowaniem ram polityki dotyczącej rynku pracy i integracji społecznej imigrantów oraz przez położenie szczególnego nacisku na pomoc osobom starszym i osobom o niskich kwalifikacjach. W dziedzinie badań i rozwoju należy określić średni poziom inwestycji na rok 2010; z dużą uwagą należy też śledzić rozwój sytuacji na rynku mieszkaniowym, który może mieć wpływ na średnioterminowe perspektywy wzrostu.

1.    W świetle analizy przedstawionej przez Komisję w drugiej części rocznego sprawozdania z postępów prac (2007 r.) oraz na podstawie zintegrowanych wytycznych na rzecz zatrudnienia i wzrostu gospodarczego, sformułowane zostały następujące wnioski:

2.    Włochy poczyniły postępy w realizacji krajowego programu reform. W porównaniu z krajowym programem reform z ubiegłego roku strategia przedstawiona w sprawozdaniu z realizacji reform jest jaśniejsza i obejmuje wszystkie obszary polityki, wskazując na ewentualne zależności między nimi, i tym samym jest bardziej ambitna. Najbardziej znaczące postępy odnotowano w zakresie polityki mikroekonomicznej. W zakresie polityki makroekonomicznej proponowane strategie i działania są zasadniczo właściwe, ale kluczową rolę odegra przebieg ich realizacji. Niektóre główne aspekty polityki zatrudnienia wymagają intensywniejszych działań. Wypełnianie zobowiązań podjętych na wiosennym posiedzeniu Rady Europejskiej w 2006 r. nie przyniosło jednolitych rezultatów.

3.    Wśród mocnych stron włoskiego programu reform wymienić należy: działania mające na celu zwiększenie konkurencji na rynku usług, świadczonych m.in. w ramach wolnych zawodów; inicjatywy promujące wykorzystanie technologii informacyjno-komunikacyjnych oraz środki mające na celu lepszą koordynację działań na rzecz polepszenia warunków prowadzenia działalności gospodarczej.

4.    W następujących dziedzinach wymienionych we włoskim programie reform niezbędne są jak najpilniejsze działania: stabilność finansów (w tej dziedzinie konieczne jest podjęcie konkretnych działań w celu realizacji przyjętych zobowiązań); zwiększenie konkurencji na rynkach towarów i usług (warunkiem przyszłych postępów w tej dziedzinie jest dynamiczna realizacja opracowanych reform); zwiększanie legalnego zatrudnienia oraz dążenie do zapewnienia równowagi na rynku pracy między elastycznością zatrudnienia a bezpieczeństwem socjalnym (flexicurity) oraz podnoszenie jakości nauczania i uczenia się przez całe życie. Dlatego też Włochy powinny:

?     rygorystycznie kontynuować konsolidację finansów, aby doprowadzić do zmniejszenia stosunku zadłużenia publicznego do PKB, oraz przeprowadzić reformy systemu emerytalnego w celu poprawy stabilności finansów publicznych w perspektywie długoterminowej;

?     kontynuować realizację ostatnio zapowiadanych reform oraz strategii na rzecz liberalizacji rynku, dążąc tym samym do zwiększenia konkurencji na rynkach towarów i usług;

?     zmniejszyć dysproporcje regionalne pod względem zatrudnienia, zajmując się problemem pracy w szarej strefie, zwiększając dostępność opieki nad dziećmi oraz zapewniając na terenie całego kraju sprawne funkcjonowanie służb zatrudnienia;

?     opracować kompleksową strategię uczenia się przez całe życie oraz podnosić jakość nauczania i dostosowywać je do potrzeb rynku.

5.    Ponadto w trakcie realizacji krajowego programu reform Włochy powinny skoncentrować się na: dziedzinie badań i rozwoju, w której pomimo pozytywnego rozwoju sytuacji pod niektórymi względami ogólna strategia jest wciąż niewystarczająca; skutecznych działaniach na rzecz zapewnienia ciągłości funkcjonowania systemu opieki zdrowotnej przy równoczesnym zachowaniu jego jakości i dostępności; racjonalnym wykorzystaniu zasobów - dziedzinie, w której niezbędne jest prowadzenie i dalsze wzmacnianie obecnych działań; realizacji planów rozbudowy infrastruktury; usprawnieniu i pełnemu wdrożeniu systemu oceny skutków proponowanych uregulowań prawnych.

1.    W świetle analizy przedstawionej przez Komisję w drugiej części rocznego sprawozdania z postępów prac (2007 r.) oraz na podstawie zintegrowanych wytycznych na rzecz zatrudnienia i wzrostu gospodarczego, sformułowane zostały następujące wnioski:

2.    Cypr poczynił duże postępy w realizacji krajowego programu reform i w czterech obszarach działań priorytetowych określonych na wiosennym posiedzeniu Rady Europejskiej w 2006 r. Zasadniczo wprowadzanie w życie większości działań przebiega zgodnie z planem.

3.    Wśród mocnych stron cypryjskiego programu reform i jego realizacji w 2006 r. wymienić należy: postępy w dziedzinie konsolidacji finansów; opracowanie nowej strategii na rzecz rozwoju kompleksowego systemu badań i innowacji oraz utrzymanie dobrego ogólnego wskaźnika zatrudnienia dzięki wprowadzeniu w życie szeregu działań w ramach aktywnej polityki rynku pracy.

4.    W następujących dziedzinach wymienionych w cypryjskim programie reform niezbędne są jak najpilniejsze działania: zajęcie się problemem wydatków związanych ze starzeniem się społeczeństwa (w dziedzinie tej nie zostały dotychczas podjęte właściwe inicjatywy) oraz dalsze zwiększanie możliwości dostępu młodych osób do rynku pracy. Dlatego też Cypr powinien:

?     rozpocząć reformę systemu emerytalnego i systemu opieki zdrowotnej oraz określić harmonogram ich realizacji w celu zwiększenia długoterminowej stabilności finansów;

?     promować uczenie się przez całe życie oraz zwiększać możliwości zatrudnienia i szkoleń dla młodych osób przez przyspieszenie tempa reform systemu edukacji, szkoleń, w tym szkoleń zawodowych, i stażów.

5.    Ponadto w trakcie realizacji krajowego programu reform Cypr powinien skoncentrować się na wprowadzaniu w życie działań mających na celu przyciągnięcie kapitału podwyższonego ryzyka i zwiększenie konkurencji na rynku usług świadczonych w ramach zawodów regulowanych.

1.    W świetle analizy przedstawionej przez Komisję w drugiej części rocznego sprawozdania z postępów prac (2007 r.) oraz na podstawie zintegrowanych wytycznych na rzecz zatrudnienia i wzrostu gospodarczego, sformułowane zostały następujące wnioski:

2.    Łotwa poczyniła postępy w realizacji krajowego programu reform, w szczególności w zakresie polityki mikroekonomicznej i polityki zatrudnienia. Jednakże główne wyzwania w dziedzinie makroekonomii w mniejszym stopniu znalazły wyraz w konkretnych strategiach politycznych. W odniesieniu do realizacji zobowiązań podjętych na wiosennym posiedzeniu Rady Europejskiej w 2006 r. postępy w poszczególnych dziedzinach są niejednolite. Przyjęcie krajowego programu reform przyczyniło się do wzrostu widoczności realizacji strategii na rzecz wzrostu gospodarczego i zatrudnienia, zwiększyło się także zaangażowanie zainteresowanych stron.

3.    Wśród mocnych stron łotewskiego programu reform i jego realizacji wymienić należy: szereg działań podjętych w celu ułatwienia zakładania i finansowania innowacyjnych MŚP, w tym wprowadzenie nowych instrumentów kapitału podwyższonego ryzyka i funduszy gwarancyjnych oraz postępy w organizacji sieci punktów kompleksowej obsługi na potrzeby rejestracji nowych podmiotów gospodarczych. Łotwa podjęła również szereg działań, które przyczyniły się do podniesienia skuteczności funkcjonowania rynku pracy.

4.    W następujących dziedzinach wymienionych w łotewskim programie reform niezbędne są jak najpilniejsze działania: bardziej konkretne działania w celu zapewnienia stabilności makroekonomicznej i zapobiegania przegrzaniu gospodarki; dalszy rozwój strategii na rzecz badań i rozwoju umożliwiającej skuteczniejsze określenie priorytetów oraz większe zaangażowanie sektora prywatnego oraz skuteczniejsze środki zmierzające do zwiększenia podaży siły roboczej oraz podniesienia jej kwalifikacji. Dlatego też Łotwa powinna:

?     dążyć do utrzymania stabilności gospodarczej i budżetowej poprzez realizację bardziej restrykcyjnej polityki finansowej, zapobiegając w ten sposób przegrzaniu gospodarki oraz umożliwiając staranne ukierunkowanie wydatków;

?     przyspieszyć tempo reform w dziedzinie badań i innowacji w celu realizacji ambitnych celów określonych w krajowym programie reform. Dotyczy to zwłaszcza działań na rzecz tworzenia partnerstwa między instytutami badawczymi, placówkami nauczania a przedsiębiorstwami;

?     dołożyć starań w celu zwiększenia podaży siły roboczej i wydajności, zachęcając do mobilności regionalnej, dostosowując systemy edukacji i szkoleń do potrzeb rynku pracy oraz wprowadzając system uczenia się przez całe życie.

5.    Ponadto w trakcie realizacji krajowego programu reform Łotwa powinna skoncentrować się na: przyspieszeniu tempa działań na rzecz tworzenia punktów kontaktowych, w których można dopełnić wszystkich formalności administracyjnych związanych z zatrudnieniem pierwszego pracownika; upowszechnianiu edukacji z zakresu przedsiębiorczości; realizacji aktywnej polityki rynku pracy oraz zwiększaniu dostępności opieki nad dziećmi.

1.    W świetle analizy przedstawionej przez Komisję w drugiej części rocznego sprawozdania z postępów prac (2007 r.) oraz na podstawie zintegrowanych wytycznych na rzecz zatrudnienia i wzrostu gospodarczego, sformułowane zostały następujące wnioski:

2.    Litwa poczyniła duże postępy w realizacji krajowego programu reform w większości głównych obszarów polityki makro- i mikroekonomicznej oraz polityki zatrudnienia. Przygotowano wiele ważnych inicjatyw, które wciąż jednak pozostają na etapie realizacji. Litwa w umiarkowanym stopniu wypełniła zobowiązania podjęte na wiosennym posiedzeniu Rady Europejskiej w 2006 r.

3.    Wśród mocnych stron litewskiego programu reform i jego realizacji wymienić należy: reformę systemu emerytalnego, systemu opieki zdrowotnej i systemu podatkowego; modernizację infrastruktury drogowej i kolejowej; przyjęcie uaktualnionej krajowej strategii energetycznej; wdrożenie aktywnej polityki rynku pracy, w szczególności nowych środków dotyczących rotacji na stanowiskach pracy; oraz modernizację nauczania początkowego i szkoleń.

4.    W następujących dziedzinach wymienionych w litewskim programie reform niezbędne są jak najpilniejsze działania: konkretniejsze działania mające na celu zwiększenie nakładów na badania i rozwój, jako że jak dotąd nakłady te nie wydają się wystarczające do osiągnięcia założonego ambitnego celu; zintensyfikowanie działań na rzecz promowania mobilności siły roboczej oraz podjęcie dodatkowych działań mających na celu zwiększenie liczby osób uczestniczących w programach uczenia się przez całe życie, szczególnie starszych pracowników. Dlatego też Litwa powinna:

?     kontynuować wysiłki na rzecz poprawy systemu badań i rozwoju oraz dążyć do realizacji ambitnego celu osiągnięcia wyznaczonego pułapu inwestycji w badania i rozwój, w szczególności poprzez zwiększenie wydatków publicznych i propagowanie inwestycji sektora prywatnego w tej dziedzinie;

?     intensywnie dążyć do zwiększenia podaży wykwalifikowanej siły roboczej przez zwiększanie mobilności pracowników na poziomie regionalnym oraz promowanie uczenia się przez całe życie, zwłaszcza wśród starszych pracowników.

5.    Ponadto w trakcie realizacji krajowego programu reform Litwa powinna skoncentrować się na: poprawie stabilności makroekonomicznej oraz ograniczeniu inflacji; zwiększaniu zagranicznych inwestycji bezpośrednich; ułatwianiu przedsiębiorstwom rozpoczynania działalności; ochronie środowiska; zwiększaniu zatrudnienia osób młodych; rozszerzaniu edukacji z zakresu przedsiębiorczości; zwiększaniu dostępności opieki nad dziećmi oraz zwiększaniu bezpieczeństwa i higieny pracy.

1.    W świetle analizy przedstawionej przez Komisję w drugiej części rocznego sprawozdania z postępów prac (2007 r.) oraz na podstawie zintegrowanych wytycznych na rzecz zatrudnienia i wzrostu gospodarczego, sformułowane zostały następujące wnioski:

2.    Luksemburg poczynił bardzo duże postępy w realizacji krajowego programu reform i zobowiązań podjętych na wiosennym posiedzeniu Rady Europejskiej w 2006 r., ale wciąż konieczne są działania mające na celu rozwiązanie problemów, których istnienie stwierdzono w 2005 r. Działania podjęte w zakresie polityki makroekonomicznej pozwalają spodziewać się konsolidacji finansów publicznych i spadku inflacji. Szereg obiecujących działań jest obecnie wprowadzanych w życie w zakresie polityki mikroekonomicznej. Konieczne jest jednakże zwiększenie tempa działań mających na celu wprowadzenie systemu monitorowania i oceny postępów rocznych, konieczne jest także wprowadzenie w życie szeregu innych działań, takich jak np. działania mające na celu wsparcie nowo powstających przedsiębiorstw i MŚP. Pomimo obiecujących reform w dziedzinie zatrudnienia, nie pojawiły się żadne nowe inicjatywy na rzecz zwiększenia zatrudnienia wśród starszych pracowników, a najważniejsze reformy systemu edukacji wciąż czekają na realizację.

3.    Wśród mocnych stron luksemburskiego programu reform i jego realizacji wymienić należy porozumienie rządu i partnerów społecznych dotyczące sposobu zmniejszenia odnotowywanych od 2002 roku tendencji inflacyjnych poprzez tymczasowe zawieszenie indeksacji płac i świadczeń. Przedmiotem tego trójstronnego porozumienia jest również system wsparcia dla przedsiębiorstw w sytuacjach zagrożenia zwolnieniami, promujący sposoby utrzymania zatrudnienia pracowników. Powodem do dumy są także postępy w dziedzinie zwiększania dostępności opieki nad dziećmi. Z zadowoleniem przyjęto także priorytetowe potraktowanie kwestii badań i rozwoju. Wprowadzono również w życie szereg wszechstronnych działań mających na celu zapewnienie zrównoważonego rozwoju, a przygotowana strategia energetyczna zmierza w odpowiednim kierunku.

4.    Ponadto w trakcie realizacji krajowego programu reform Luksemburg powinien skoncentrować się na: opracowaniu strategii na rzecz dalszego zwiększania wskaźnika zatrudnienia starszych pracowników; opracowaniu szczegółowej strategii, której zasadniczym celem będzie kontynuacja reformy obecnego systemu wczesnego przechodzenia na emeryturę; dalszych działaniach na rzecz zmniejszenia liczby osób przedwcześnie kończących naukę, szczególnie w szkolnictwie średnim, oraz likwidacji sztucznych barier między różnymi rodzajami edukacji; starannym monitorowaniu wpływu, jaki na wskaźnik zatrudnienia młodzieży mają ostatnio wprowadzone w życie działania dotyczące potrzeb młodych osób; a w celu zapewnienia bardziej atrakcyjnych warunków działalności gospodarczej - na aktywniejszych działaniach służących zapewnieniu konkurencji na rynkach, transpozycji dyrektyw UE do prawa krajowego oraz wsparciu MŚP.

1.    W świetle analizy przedstawionej przez Komisję w drugiej części rocznego sprawozdania z postępów prac (2007 r.) oraz na podstawie zintegrowanych wytycznych na rzecz zatrudnienia i wzrostu gospodarczego, sformułowane zostały następujące wnioski:

2.    Węgry poczyniły niewielkie postępy w realizacji krajowego programu reform. Jednakże należy zauważyć, że w październiku 2006 r. Węgry przedstawiły nowy, poprawiony krajowy program reform. Na skutek dużych odchyleń budżetowych rząd Węgier zmuszony był znacząco zmienić metodę dostosowania fiskalnego. Rozpoczęto realizację kilku reform zarówno w obszarze zatrudnienia, jak i polityki mikroekonomicznej. Jednakże wciąż pozostaje wiele do zrobienia w obu tych dziedzinach, jak również w zakresie zwiększania stabilności makroekonomicznej. Węgry w niewielkim stopniu wypełniły zobowiązania podjęte na wiosennym posiedzeniu Rady Europejskiej w 2006 r.

3.    Jeśli chodzi o mocne strony węgierskiego programu reform i jego realizacji, należy podkreślić: niedawno przyjęte środki naprawcze mające na celu obniżenie deficytu, obejmujące zarówno zwiększanie dochodów, jak i stopniowe ograniczanie wydatków; reformę systemu świadczeń z tytułu bezrobocia; rozpoczęcie prac nad utworzeniem zintegrowanego systemu służb zatrudnienia i służb socjalnych; oraz ułatwienie dostępu do rynku w niektórych sektorach, w szczególności w sektorze farmaceutycznym (handel detaliczny).

4.    W następujących dziedzinach wymienionych w węgierskim programie reform niezbędne są jak najpilniejsze działania: realizacja zaplanowanej strategii na rzecz konsolidacji budżetu oraz stworzenie podstaw długoterminowej stabilności finansów publicznych, obecnie znacznie zagrożonej; intensywniejsze wdrażanie aktywnej polityki rynku pracy; rozbudowanie systemu zachęt do podejmowania pracy; podnoszenie jakości edukacji i szkoleń oraz skuteczniejsze dostosowywanie ich do potrzeb rynku pracy. Dlatego też Węgry powinny:

?     w dalszym ciągu podejmować wszelkie niezbędne działania pozwalające na rzeczywiste zmniejszenie deficytu budżetowego i zadłużenia publicznego brutto, koncentrując się na wydatkach, w tym poprzez określenie bardziej szczegółowych i dokładnych zasad wydatków;

?     przeprowadzić reformę administracji publicznej, systemu opieki zdrowotnej, systemu emerytalnego i systemu edukacji w celu zapewnienia długoterminowej stabilności finansów oraz podniesienia wydajności gospodarki. Należy zatem podjąć działania na rzecz dalszego zmniejszania liczby osób przechodzących na wcześniejszą emeryturę, liczby osób nabywających uprawnienia do pobierania świadczeń z tytułu inwalidztwa oraz kontynuować restrukturyzację systemu opieki zdrowotnej;

?     intensywniej wdrażać aktywną politykę rynku pracy, rozbudować system zachęt do podejmowania pracy i pozostawania na rynku pracy oraz stworzyć zintegrowany system służb zatrudnienia i służb socjalnych;

?     zapewnić wszystkim możliwość dostępu do systemów edukacji i szkoleń wysokiej jakości, podnieść poziom kwalifikacji oraz zwiększyć stopień dostosowania systemów edukacji i szkoleń do potrzeb rynku pracy, w tym poprzez zapewnienie odpowiedniej liczby absolwentów uczelni technicznych i absolwentów kierunków nauk ścisłych.

5.    Ponadto w trakcie realizacji krajowego programu reform Węgry powinny skoncentrować się na: reformie publicznego sektora badań naukowych; ograniczaniu pomocy państwa i kierowaniu jej do innych sektorów; opracowaniu bardziej spójnej strategii na rzecz badań i rozwoju, innowacji i technologii informacyjno-komunikacyjnych; dalszym zmniejszaniu obciążeń administracyjnych nakładanych na przedsiębiorstwa; poprawie sytuacji na rynku pracy osób należących do grup społecznych znajdujących się w niekorzystnej sytuacji; zachęcaniu osób pracujących w szarej strefie do podejmowania legalnego zatrudnienia; zmniejszaniu utrzymujących się dysproporcji regionalnych pod względem zatrudnienia oraz wdrażaniu krajowej strategii na rzecz uczenia się przez całe życie.

1.    W świetle analizy przedstawionej przez Komisję w drugiej części rocznego sprawozdania z postępów prac (2007 r.) oraz na podstawie zintegrowanych wytycznych na rzecz zatrudnienia i wzrostu gospodarczego, sformułowane zostały następujące wnioski:

2.    Malta poczyniła duże postępy w realizacji krajowego programu reform. Wypełniła również większość zobowiązań podjętych na wiosennym posiedzeniu Rady Europejskiej w 2006 r. Realizacja założeń programu przebiega pomyślnie w dziedzinie stabilności finansów, którą organy władzy uznają za warunek szybszego wzrostu gospodarczego i zwiększenia liczby miejsc pracy oraz przyjęcia wspólnej waluty. Tempo realizacji działań w zakresie polityki mikroekonomicznej i polityki zatrudnienia jest bardziej umiarkowane.

3.    Wśród mocnych stron maltańskiego programu reform i jego realizacji wymienić należy: ogłoszoną niedawno reformę systemu podatkowego; ciągły rozwój głównych strategii na rzecz badań i rozwoju oraz innowacji; nowy program podnoszenia kwalifikacji w zakresie przedsiębiorczości oraz obiecujące kompleksowe inicjatywy w dziedzinie szkoleń.