Monitor Polski 1995 M.P.95.1.10

Na podstawie art. 79 Kodeksu pracy zarządza się, co następuje.

§ 1. 1. Zarządzenie określa zasady wypłacania diet i innych należności przysługujących pracownikom z tytułu podróży służbowych odbywanych poza granicami kraju.

2. Podróżą służbową odbywaną poza granicami kraju, zwaną dalej "podróżą służbową", jest wykonywanie zadania w terminie i w państwie określonym przez zakład pracy.

§ 2. Czas pobytu pracownika poza granicami kraju liczy się przy podróżach służbowych odbywanych środkami komunikacji:

§ 3. Z tytułu podróży służbowej przysługują płatne w walutach obcych:

§ 4. 1. Dieta jest przeznaczona na pokrycie kosztów wyżywienia i inne drobne wydatki.

2. Wysokość diety za dobę podróży służbowej w poszczególnych państwach określa załącznik do zarządzenia.

3. Kwota diety, o której mowa w ust. 2, będzie ulegała podwyższeniu stosownie do wskaźnika wzrostu wynagrodzenia walutowego w grupie zaszeregowania IXb, ustalonego dla danego państwa na podstawie odrębnych przepisów regulujących wynagrodzenia i świadczenia pracowników polskich placówek dyplomatycznych i urzędów konsularnych.

4. Dieta przysługuje w wysokości obowiązującej dla docelowego państwa podróży służbowej.

5. Przy obliczaniu diet stosuje się następujące zasady:

§ 5. 1. Pracownikowi, który otrzymuje za granicą bezpłatne całodzienne wyżywienie lub gdy wyżywienie opłacone jest w cenie karty okrętowej (promowej), przysługuje 25% diety ustalonej według zasad określonych w § 4 ust. 5.

2. Pracownikowi, który otrzymuje za granicą częściowe wyżywienie, przysługuje odpowiednio na:

3. Pracownikowi, który otrzymuje za granicą ekwiwalent pieniężny na wyżywienie, dieta nie przysługuje. Jeżeli jednak ekwiwalent jest niższy od diety, pracownikowi przysługuje wyrównanie do wysokości należnej diety.

§ 6. Pracownikowi odbywającemu podróż służbową w charakterze kuriera dyplomatycznego przysługuje dieta podwyższona o 25%.

§ 7. Za każdy dzień (dobę) pobytu w szpitalu lub innym zakładzie leczniczym za granicą pracownikowi przysługuje 25% diety.

§ 8. 1. Środek transportu właściwy do odbycia podróży służbowej określa kierownik zakładu pracy.

2. Zwrot kosztów przejazdu obejmuje cenę biletu określonego środka transportu, wraz z opłatami dodatkowymi, z uwzględnieniem przysługującej pracownikowi ulgi, bez względu na to, z jakiego tytułu ulga na dany środek transportu przysługuje.

§ 9. 1. Za nocleg przysługuje pracownikowi zwrot kosztów w wysokości stwierdzonej rachunkiem hotelowym, w granicach ustalonego na ten cel limitu określonego w załączniku do zarządzenia.

2. W razie nieprzedłożenia rachunku za nocleg, pracownikowi przysługuje ryczałt w wysokości 25% limitu, o którym mowa w ust. 1.

3. W uzasadnionych przypadkach kierownik zakładu pracy może wyrazić zgodę na zwrot kosztów za nocleg w hotelu, stwierdzonych rachunkiem, w wysokości przekraczającej limit, o którym mowa w ust. 1.

4. Jeżeli pracownik korzysta z bezpłatnego noclegu w pomieszczeniu służbowym polskiej placówki za granicą albo strona zagraniczna pokryła koszty noclegu lub zapewniła bezpłatny nocleg, pracownikowi nie przysługuje zwrot kosztów noclegu ani ryczałt, o którym mowa w ust. 2.

§ 10. 1. Pracownikowi przysługuje ryczałt na pokrycie kosztów dojazdu z dworca i do dworca kolejowego, autobusowego, portu lotniczego lub morskiego oraz usług tragarzy, w wysokości jednej diety w miejscowości docelowej za granicą oraz w każdej innej miejscowości, w której pracownik korzystał z noclegu.

2. W przypadku gdy zakład pracy lub strona zagraniczna zapewnia i opłaca dojazd własnym lub wynajętym środkiem transportu, delegowanemu pracownikowi przysługuje wyłącznie ryczałt na usługi tragarzy w wysokości 1/3 ryczałtu, o którym mowa w ust. 1.

3. Ryczałt nie przysługuje, jeżeli nie zachodzi potrzeba dojazdu, gdyż z uwagi na rozkład lotu pracownik nie opuszcza lotniska.

4. Na pokrycie kosztów dojazdów środkami komunikacji miejscowej pracownikowi przysługuje ryczałt w wysokości 10% diety za każdą rozpoczętą dobę pobytu w podróży służbowej.

§ 11. 1. Na wniosek pracownika kierownik zakładu pracy może wyrazić zgodę na odbycie podróży służbowej samochodem stanowiącym własność pracownika.

2. Za przejazd w podróży służbowej prywatnym samochodem pracownikowi, o którym mowa w ust. 1, przysługuje zwrot kosztów w wysokości ceny biletu kolejowego II klasy pociągu pospiesznego (bez opłat za miejsce sypialne) lub ceny biletu lotniczego za przelot samolotem PLL "Lot" w klasie turystycznej, a za odcinek podróży bez połączenia kolejowego - zwrot kosztów w wysokości ceny biletu za przejazd najtańszym środkiem transportu kursującym na danej trasie.

3. Sposób rozliczenia kosztów podróży służbowej ustala kierownik zakładu pracy.

4. Kwota wynikająca z rozliczenia kosztów, o których mowa w ust. 2, ulega zwiększeniu o 50%, jeżeli podróż służbową odbywają więcej niż dwie osoby.

5. Poza zwrotem kosztów wymienionych w ust. 2 pracownikowi przysługują diety w takiej wysokości, w jakiej otrzymałby je odbywając podróż służbową środkiem transportu, jaki został przyjęty do rozliczenia.

6. Pracownikom odbywającym podróż służbową z właścicielem samochodu przysługują wyłącznie diety stosownie do zasad określonych w ust. 5.

§ 12. Jeżeli podróż służbowa trwa ponad 30 dni lub gdy państwem docelowym jest państwo pozaeuropejskie, kierownik zakładu pracy może wyrazić zgodę na zwrot kosztów przewozu samolotem bagażu osobistego o wadze do 30 kg liczonej łącznie z wagą bagażu opłaconego w cenie biletu.

§ 13. 1. W razie choroby pracownikowi przysługuje zwrot udokumentowanych kosztów leczenia za granicą oraz lekarstw.

2. Nie podlegają zwrotowi koszty lekarstw, których nabycie za granicą nie było konieczne, koszty leczenia z zakresu kosmetyki oraz nabycia protez ortopedycznych, dentystycznych, zakupu okularów.

3. Zwrot kosztów leczenia następuje ze środków zakładu pracy pracownika.

4. W razie zgonu pracownika za granicą zakład pracy pokrywa koszty transportu zwłok do kraju.

§ 14. 1. Pracownikom wchodzącym w skład polskich drużyn kolejowych, pocztowych, obsługi wagonów sypialnych i restauracyjnych, samolotów oraz pojazdów samochodowych, konwojentom pociągów i innym pracownikom odbywającym wielokrotne podróże służbowe za granicę przysługuje ryczałt w walucie obcej na pokrycie kosztów wyżywienia i innych drobnych wydatków, noclegów oraz dojazdów i przejazdów środkami komunikacji miejscowej w wysokości ustalonej przez kierownika zakładu pracy.

2. Ryczałt, o którym mowa w ust. 1, może być ustalony za każdy dzień (dobę) lub za czas pobytu za granicą, niezbędny do wykonania określonego zadania.

3. W ryczałcie nie uwzględnia się kosztów noclegu, jeżeli pracownik - z uwagi na charakter pracy - nie ma możliwości skorzystania z noclegu poza miejscem pracy.

§ 15. 1. Pracownik odbywający podróż służbową otrzymuje zaliczkę w walucie obcej na niezbędne koszty podróży i pobytu poza granicami kraju.

2. Rozliczenia kosztów podróży służbowej należy dokonać w walucie otrzymanej zaliczki albo w walucie wymienialnej, w terminie 7 dni od zakończenia podróży.

3. Do rozliczenia należy załączyć dokumenty (rachunki) potwierdzające poszczególne wydatki; nie dotyczy to diet oraz wydatków objętych ryczałtami. Jeżeli uzyskanie dokumentu (rachunku) nie było możliwe, pracownik obowiązany jest złożyć pisemne oświadczenie o dokonanym wydatku i przyczynach braku jego udokumentowania.

§ 16. Zgodnie z art. 80 ustawy z dnia 30 maja 1989 r. o zmianie upoważnień do wydawania aktów wykonawczych (Dz. U. Nr 35, poz. 192) utraciła moc uchwała nr 102 Rady Ministrów z dnia 24 czerwca 1985 r. w sprawie pokrywania kosztów podróży służbowych poza granicami kraju (Monitor Polski Nr 20, poz. 154 i Nr 30, poz. 202).

§ 17. Zarządzenie wchodzi w życie z dniem 1 lutego 1995 r.